Siyasette, meclis üyeliği rekabeti!

Bir süredir…
Yeni dönemin, yarışı yapılıyor.
Köşe yazılarına, yansımalar oluyor.
Bakıyoruz da…
Siyasetin kurumları ve derneklere kadar, belediyelerin meclislerinde yer alabilmek, adeta mutlak talep, kazanılmış hak gibi görülüyor.
Hakikaten…
Meclis üyeliği, kolay değildir.
Son birkaç döneme bakarsak…
Davranış, katılımcılık ve üretkenlik açısından, sorun ve zafiyetler olduğunu ifade etmek gerekiyor.
Gazeteciler bile…
Toplantılara giderken, kıyafetlerine özen göstermeye çalışırlarken, basit tişört ve spor ayakkabılarla gelenler bulunuyor.
Yoklama yapılıp…
Ayrılanlar oluyor.
Komisyonlarda yer almak, ölçüt, itibar görülüyor.
Kentsel ve kurumsal deneyim, fikir, öneri, çözüm üretmek, kolay olmuyor.
Belediye meclis üyeliği…
Kentsel ve yönetimsel hafızaya sahip olmayı, saha hâkimiyetini, üst ölçekli düşünceler üretebilmeyi ve çözüm arayışında çeşitliliği gerektiriyor.
Demokrasiye önemden söz ederken…
Hükümette, profesyonel iş hayatından atanan bakanlara, yardımcılarının da lise mezunu olmalarına ses çıkarılmıyor.
Muhalefette, genel başkanların yereli dikkate almayan üst yönetim yapılandırmaları ve milletvekili tercihlerine, ses çıkarılmıyor.
Mesele, belediye meclisleri olunca…
Listeler oluşturulmak istenirken, belediyelerin meclis üyelikleri için ‘dışarıya kapalılık’, söz konusu oluyor.