Makam mevki sahibiyim.
Mendil Katlama Genel Müdürlüğünde, İz Çıkarma Şefiyim.
Kolay gelmedim bu makama, dişimle, tırnağımla iz çıkardım yıllar boyu. Çıkardığım izler diğer müdürlüklere örnek olarak yollandı.
Hatta öylesine örnek alındı ki, “Şey Bey İzi” olarak dairelerde anılır oldu.
Makam verildi, mevki verildi. Takdir edilir oldum, oldum da ne oldum?
Şefim ben şef. Bildiğin şeflerden değil, yazı turayla gelmedim.
“Neymiş efendim El alem Bey’in yakınıymışım!”
Geçiniz efendim, bir defa el alem bey oraya sayemde geldi, ben siyasete atılmayıp kariyer yapmaya karar verince el alem beyi yerime partiye soktum. Hayatında aklına gelmeyecek yerlere yükselttim. Şimdi onun adıyla ben anılır oldum.
Makam deyip geçme, şimdilik tek memur ve tek şef olabilirim. Ama bu makamı dişimle, tırnağımla kazıyıp çıkardım ortaya.
Daha önce de çok iz çıkaran oldu, ama benimkisi gibi çıkaran yok, yerimi kim doldurabilir ki?
Ben olmasam bu daire kapanır.
Atkı Örme Genel Müdürlüğünde çalışrken bu denli yetenekli olduğum bilinmiyordu, ama şimdi öyle mi?
Beyefendi beni makama çağırıp sordu Mendil Katlama Genel Müdürlüğü mü? Yoksa Atkı Örme Genel Müdürlüğü Mü?
Hemen kararımı verdim, ömrüm boyunca atkı öremezdim hemen Mendil Katlama Genel Müdürlüğünü seçtim.
Şimdi bütün amacım Şap Eritme Genel Müdürlüğüne geçebilmek. Orada bu yaratıcılığımla neler yaparım ve nerelere yükselirim Allah bilir.
Makam dediğin nedir ki? Gelir geçer, ama bıraktığın izler kalıcıdır, adınla anılır. Sen ver makamı mevkii bana bak neler yapıyorum görsün cümle alem… Düşünsene bir Şey Bey arıtma kazanı, şey bey arıtma ve eritme tüneli.
