Yine belirtmeliyim ki, her seçim dönemi kendisinden buna benzer sözleri çok duydum. Kulağımı kapadım. Bildiğim yoldan, inandığım davamdan vazgeçmedim. Hala aynı yolda olduğumu, bu davanın bir memleket sevdasının yolu olduğunu söylemeliyim.
Seçimlerden kısa süre sonra yine aradı:
“Hadi artık başla şu yazılarına. Bekliyoruz” dedi. “Biraz zaman” dedim. Ama o zaman da beni hiç rahat bırakmadı.
Bir gazeteci için, bir yazar için yazmak adeta nefes almak gibi bir şey. Yazmadığınızda sizden bir şeyler eksik gibi… Kolunuz, kanadınız kırık gibi…
Ve nihayet geçen hafta klavyenin başına oturup başladım yazılarıma. Bir kere başladın mı gerisi zaten kendiliğinden geliyor.
Önemli olan gündemden kopmamak.
* * *
Kaldı ki eğer bir gazeteci, siyasetçi ya da duyarlı bir vatandaş iseniz zaten gündemden kopmanız mümkün değil. Ve bir de Türkiye’nin her an değişen heyecanlı gündemi var olduğu sürece hiç değil…
Malum, Doğu bölgemizde özellikle Diyarbakır civarında yaşanan hendek siyaseti ve buna bağlı olarak HDP’nin özerklik istekleri mevcut. Yine bağlı olarak yanı başımızda çizilmek istenen yeni sınırlar ve ülkecikler.
İçinde bulunduğumuz coğrafyada küresel güçler 100 yıl sonra masaya yeniden oturdular ve yeni ülkeler kurmaya, mevcut rejimleri değiştirerek yeni liderler atamaya başladılar.
HDP’nin siyasi arenada dile getirdiği özerklik isteği hemen yanı başımızda kurulmak istenen ve 100 yıldır efsane haline getirilen bir Kürdistan haritasının parçasından başka bir şey değil. Güçlü lider pozisyonundaki Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ı itibarsızlaştırıp, AK Parti’yi iktidardan uzaklaştırıp yerine yeni bir parti getirme istediği de…
İşte PKK’nın önce Cizre’de sonra da Sur ilçesinde yapmak istediği bu.
Güçsüz ve boyun eğen bir Türkiyeyi parçalayıp,Kantonlar oluşturmak.
* * *
Hatırlayalım;
90’lı yıllarda dönemin Başbakanı Tansu Çiller, orası taş parçası değil bizim toprağımız, verecek bir karış toprağımız yok diyerek Kardak yüzünden nasıl da Yunanistan’a kafa tutmuştu?
Burası da bizim vatan toprağımız. Orada yaşayan halk da bizim bin yıldır kader birliği yaptığımız kardeşlerimiz. Ve üstelik en çok da zararı sözüm ona Kürt halkı için mücadele ettiğini iddia eden PKK ile siyasi sözcüleri HDP veriyor.
Her ev bir cephanelik durumuna gelmiş. Evini PKK’ya açmayan fişleniyor. Kaçan canını zor kurtarıyor. Bu bölgede tam anlamıyla ağırlaştırılmış bir savaş hali mevcut. Artık bu saatten sonra kimse asker, polis çocuk öldürüyor demesin. O çocukları kandırıp, zorla kalkan görevi görenler acaba kim? Müthiş bir toplumsal algı yürütüyorlar. Ve sözüm ona aydınlar vasıtasıyla seslerini çok iyi duyurabiliyorlar.
Daha yeni 3 askerimiz şehit oldu. Bunlar ana kuzusu değil mi? Can değil mi? Onların sesini kim duyuracak?
* * *
Milli Birlik ve Kardeşlik Projesi’ne destek çıkmıştım. O dönem için pişman değilim. Çünkü süreçte başarıya da ulaştı. İşte tüm mesele de burada. Başarıya ulaşmasını istemeyen şer güçleri harekete geçti ve bugünkü olaylara gelindi.
Üzüldüğüm nokta, bu mücadelenin bir partinin değil devletin meselesi olduğunun ana muhalefet partisi tarafından görmezden gelinmesi. CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu’nun hendek kazan, asker ve polisle çatışmaya giren PKK’lıları” arkadaşlar” diyerek masumiyet kılıfına sokması asla kabul edilecek durum değil. Şimdi de CHP bölgeye inceleme yapması için milletvekili gönderecekmiş.
Bu neye benzeyecek biliyor musunuz?
Hani 7 Haziran sonrası geçici bir hükümet kurulmuştu da o hükümette 2 HDP’li bakan yasa gereği yer almış, onlar da parti genel başkan ve yöneticileriyle beraber askerin PKK’yı boşaltmak için giriş çıkışları yasakladığı Cizre’ye girmek istemişlerdi ya…
Zihniyetin belli olduktan sonra istediğin kadar bölgeye vekil gönder ne çare?
