Ne çok malzeme var yazılacak.
Bir yandan da Hasta Siempre Comandante'ye dinliyorum.
Ne alaka diyeceksiniz belki yine…
Che ile Erdoğan arasında bir benzeşim yapmadım.
Erdoğan da yeniden, yeni sistemle partisinde yüksek sesle 'buradayım' dedi, kumandayı ele aldı.
Bugünün gazete manşetlerini tahmin ediyorum.
‘Hayır'cı şehirlerden sonra…
Geri dönüş.
Yeni süreç.
Alınan mesajlar.
Ardından...
Verilen mesajlar.
Teşkilatlara.
Başkanlara.
Yüzde 51.4'e…
Yüzde 48.6'ya
Fetöye...
Faiz lobisine...
Elbet herşeyin tek elde toplanması...
Partili cumhurbaşkanlığı süreci.
Yeniden mayalanan AK Parti ile 2019 hazırlığı.
Çünkü bu kez kayıp olursa bir daha bunun geri dönüşü yok.
Cumhurbaşkanı Erdoğan'ı dinlerken, son mesajları da üst üste koyduğumuzda, Avrupa hamlelerini, MHP ittifak stratejisini daha iyi anlayabiliyorsunuz.
Eğer ki partisinin de başına geçmeseydi şablon daha da farklılaşırdı.
O yüzden de bu kez...
Kimseye acımayacak...
Gözünün yaşına bakmayacak.
Bu salt siyasal arınma ve Fetö temizliği değil daha da ötesi.
Çünkü acınırsa gerçekten acınacak hale düşülebilir.
Tam oturdum 'Mutlu Topçu'ysa mutsuz topçular ne yapsın?' diye yazacaktım.
Malum siyaset 5-0'lık hezimete ilişkin sosyolojik analizimizi bir yerimize tıkadı.
Herkes yediği golün hesabını yaparken, 2019'u düşünürken şu mübarek Mayıs ayında yeşil beyazlar niye bu kadar acze düştü.
Öyle demiş ya Mutlu Hoca.
Onun için kolay.
Olmadı bas istifayı, salla sözünü hadi eyvallah...
Ya takım ne yapsın?
Ancak timsahın bugün geldiği durum gerçekten vahim.
Hele ki bir 16 Mayıs şampiyonluğunun yıl dönümüne 13 gün kala, Adnan Hoca ateşten bir gömlek giydi. Örnek bir tavır kaptanın ki, yanında durulmalı.
Başkan Ali Ay ve ekibi içinde zor bir süreç.
Hep söyledim başarı varsa alkış, taktir var. Yoksa herkes, her şey tu kaka.
