Mesela ben hiç sevmedim.
Kendimi bildim bileli Fetö'ye dair düşüncelerim, notlarım, yazılarım akılda.
Daha 2 binli yılların başında..
"Paralel frankeştayn” diyordum.
Bugün bir çok noktada tarikatlar cirit atarken, devletin tüm sistemlerinin içine çöken, çökertilen Fetö'cülerin siyasal ayağı çözülmedikçe de kimse bana başka söz etmesin.
O işler gömlek değiştirdim edasıyla olmuyor.
Dün öyleydi bugün farklı demeklede...
Alın meşhur Türkçe olimpiyatlarını...
Ağlayıp 'gel diyorduk'....
Her imkanı sunuyorduk.!
Ne isterlerse veriyorduk!
Üstüne #dünyatürkçekonuşuyor hastagleri açıp alkış tutuyorduk.
Siyaset işte böyle bir şey.
Samimiyetsiz..
Riya dolu...
Bol takiyeli..
Hiç unutmuyorum...
“Bu meseleyi Erdoğan çözer, çözmeli” dediğimde, fetö sempatizanları topa tutuyordu beni..
"bende sizdenim deyip boy mu gösteriyorsun" diye..
Hiç olmadım ki...
Bir çoğu burun kıvrıyordu...
'boşver bunları çiçek böcek yaz' sözlerini unutmuş değilim bazılarının..
Sadece söylemek istediğim açık..
Bugün Cumhurbaşkanlığından, genelkurmay'a, bakanlıklardan tüm sistemin içine sızanlar temizlenmişmidir...
Yada bu sonuç bir yönetim beceriksizliği, acizlikmidir?
Kim verecek bunun hesabını...
Son 19 yıldır ben niye kanmadım..
Ben niye gidip okullarını gezip tozup, yurt dışı seyahatlerde boy göstermedim...
Valla siz Müslüm babanın Niran Ünsal'la olan 'hangimiz sevmedik"düetini çok seviyor olabilirsiniz...
Ama ben şarkının ötesinde bu kadar incik boncuğu hiç sevmedim.
Hiç inanmadım.
Hiç kanmadım...
Yine ne çok 'hiçliğe' büründüm bu yazıda...
Şimdi içten içe sövüp 'p.ç' diyenleri öpüyorum hiçliklerinden...
