Şu son bir kaç gündür 3 fotoğraf karesi aklımdan çıkmıyor.
Oğluna okul pantolonu alamayıp evinin banyosunda canına kıyan bir babanın...
9 yaşında ki Sedanur'un hazin cenaze töreninin...
Açlıktan ölmek üzereyken bulunan, mama verildiğinde ağlayan yavru köpeğin..
İnsanın çok şeyi sorası geliyor da..!
Kime, neyi, nasıl?
Sadece bu nasıl sistem?
Nasıl bir düzen ki...?
Acıtıyor...
Ağlatıyor..
İntihara sürüklüyor.
Adice, en aşağılık şekilde küçük canlara saldırtıyor...
Hepsinin öznesi insan...
İçi insan..
Dışı insan...
Beyni, ruhu, bedeni...
O cana kıydıranda...
O yavruyu kapı dışarı koyup ağlatanda...
Sahi..
Biz ne ara böyle olduk...
Bu kadar vurdumduymaz...
Bu kadar vicdansız..
İnsafsız...
Hiç mi içi sızlamaz insanın..
