Adamın işi varmış, Ankara'ya gidiyormuş.
Tam uçağa binerken kulağında bir ses:
"Binme, bu uçak düşecek...”
Dönmüş, bakmış, kimse yok, ama içine de bir kurt düşmüş, binmemiş...
İkinci uçağı beklerken kara haber ulaşmış:
"Uçak düştü, kurtulan olmadı...”
Koşmuş Haydarpaşa'ya, bilet almış, tam trene binecek, aynı ses kulağında;
"Binme bu trene, raydan çıkacak..."
Dönmüş, bakmış yine kimse yok, trene binmemiş, gelmiş eve...
Sabah gazeteyi açınca tüyleri ürpermiş;
"Tren Eskişehir'de raydan çıktı, şu kadar ölü, şu kadar yaralı...”
Koşup otobüse bilet almış, tam binerken yine o ses;
"Freni patlayacak..."
Dönmüş yine kimse yok...
Dayanamamış, bağırmış:
“Sen kimsin yahu?”
Yanıt.
"Ben senin altıncı hissinim..."
Adam iyice kızmış:
"Ulan evlenirken neredeydin?”
O ses yine dalgalanarak söylenmiş;
"Büyük kazalara karışmıyoruz..."
Bu gün biraz gülümseyin istedim.
Başlık, his, iktidar ne iş derseniz...
O ince iş...
Benimki temelli bir his, güdü olması adına minik bir öneri.
Eğer ki bu 6. his bir kadro bulursa polemik siyasetinde çığır açılır.
Kimseye yetki vs vermeden bu hisle çözeriz inciği boncuğu.
Yani ne müftüsünün nikahını...
Ne bakan ailesini.
Ne elçi tayinini tartışmayız...
Böyle başka kazalar olmadan sistemin öngörüsü gelişir.
Yine ne saçmalıyorsun diye böbürleniyorsanız...
Onca saçmalığın arasında cenneti vadettim daha ne olsun!
En azından düşmezler, raydan çıkmazlar...
