Abdulkadir Necip

Bursalı divan şairi ve sufist

1703 yılında doğmuştur. Ünlü şair Eşrefzade Ahmed İzzeddin Efendi’nin oğuludur. Babasından ve Mehmed Emir Efendi’den ders almıştır. Emirsultan ve Ulucamide tefsir okutmuştur. 49 yıl Eşrefiye Tekkesi’nde şeyhlik yapmıştır. 1202/1788 yılında bursa’da yaşamını yitirmiştir. Gömütü, Narlı Tekkesi yanındadır. Necib olarak da anıldığı olur.

İlahiyat ve tasavvufa ilişkin bir çok yazma kitabı vardır: Babasının yazdığı Enisü’l-Cinan adlı tefsirini Zübdetü’l-Beyan adıyla yeniden 3 cilt olarak yazmıştır. Ayrıca; Zübdetü’l-Beyan fi Tefsirü’l-Kuran (2 cilt, Arapça) (Bursa YABEK O.217/2; G.998), Mevlüd-i Nebi (veya Manzuma-i Melid-i Nebi), (Türkçe, Bursa şairin şiirlerinden seçtiğimiz bir kaç ikiliği şöyledir;

“Cemalin ey Nebi mir’at-ı envar-ı saadettir

  Nigahın mahz-ı feyz-i rahmet esrar-ı rüyettir.”

 “Yok iken Refref’e bir türlü hacet var iken himmet

 Senin şanına Hak’kın maksadı ızhar-ı nimettir”

(KÜTÜK I, s. 15; BURSALI TAHİR I, s. 40; YADİGAR-I ŞEMSİ, s.  62-65(103); SEFİNE-İ EVLİYA I, s. 107-108)