Bu yazım kadınlara mahsus olsun…

Gün doğmadan kalkardı.
Önce evin erkeğini yolcu ederdi..
Arkasından yedi çocuk, tıpkı küçük bir
askeri kışla….
Baş komutan gitmiş, sevk ve idare anneye kalmış, sevecen kızsa da, bağırsa da acıtmayan kadın sesi…
Ana sesi, ilaç gibi; Bütün vücuda gösteriyor
olumlu etkisini.
Her yataktan kalkan, direk anneye bağlıyor
irtibatı..!
Anneeeee….
Çorabımın teki nerede…?
Diğer biri daha gözlerini açar açmaz…
Beyaz kazağımı yıkadın mııı…?
Diye söylenenimi, harçlık isteyenimi ararsın.
Ödevim üstüne kim soymuş portakalı anneeeee…?
Annem ki bütün anneler gibi, bütün kadınlar gibi….
Anlardı, dinlerdi, bulurdu, yedirirdi. Hatta portakallı ödev kağıdını da eteğine siler ve gönlü olsun diye bir de öper ve şöyle bir bakıp.
Yolcu ederdi… tek tek. Harçlıksız gidene mi
üzülsün…
Allaha emanet ettiklerini mi düşünsün…
Akşama kadar ev işinden nasıl sıyrılacağını
hiç düşünmesin zira o köle…
Evin kölesi….
Çocuklarının her şeyi, izin yok,
tatil yok, maaş yok …
Üstelik teknoloji de yok her şey
ama her şey el emeği, göz nuru..
Bütün anneler, bütün kadınlar gibi..
Evlisi bekarı ellerinde bereket var lezzet var,
Yaptıkları işte bir tat var…
Üretkenler….
Bizi var eden onlar….
Boşuna söylememiş peygamberimiz.
'Cennet annelerin ayaklarının altında.'
Daha ötesi var mı..?
Önce annemden başlayayım canım annem
kadınlar günün kutlu olsun…
Ömrün daha uzun olsun,
sonra eşim, kızım, kardeşlerim…
kadın arkadaşlarım..
kadın iş arkadaşlarım..
Bütün dünya kadınları gününüz kutlu olsun.
Bu yazımda ister beğenilsin ister beğenilmesin….
Ama kadınlara mahsus olsun….
Bu yazımı yazdığım 7 mart 2014 yılı anacığım
daha vefat etmemişti, nasıl olmuşsa yazıyı gazete
de yayınlamamıştım. Bu yazıyı anneme okuduğum
da o bakışlarını tarif edemem, bahar gibi desem
yeter herhalde, gözlerindeki yaşlarda
nisan yağmuru olsun.
Tekrar bütün kadınların her günü kutlu olsun.
Saygılarımla.