Doğumdan sonra hayat var mı?

Değerli Okurlar,

Geçtiğimiz hafta eşim dijital medyada izlediği bir hikâyeyi benimle paylaştı, ben de sizlerle paylaşmak istedim. Yorumlaması da kişiye göre değişecektir. Olay bir anne rahminde iki bebeğin konuşmasıdır.

- Birinci bebek diğerine der ki; “doğumdan sonraki hayata inanıyor musun?”

- İkinci yanıtlar; “tabii ki, teslimattan sonra bir şeyler olmalı, belki de kendimizi daha sonra olacaklara hazırlamak için buradayız!”

- Birinci; “saçmalık bu” dedi, “doğumdan sonra hayat yok, nasıl bir hayat olurdu?”

- “Bilmiyorum” der, ikincisi “ama buradan daha fazla ışık olacak, belki bacaklarımızla yürürüz ve ağzımızla yeriz, belki şimdi anlayamadığımız başka duyularımız olur!”

- Birinci bebek; “bu saçma, yürümek imkânsız ve ağzımızla yemek yemekte, bu saçmalık”. “Göbek bağı beslenme sağlayan şeydir ve doğumdan sonraki yaşam mantıksal olarak olamaz”.

- İkinci bebek “ya burada olduğundan farklıysa” der. ”Belki artık o fiziksel kordona ihtiyacımız olmaz”

- Birinci cevap verir; “doğumdan sonra hayat olsaydı, o zaman söyle bana neden kimse oradan geri dönmedi? TESLİMAT HAYATIN SONUDUR ve teslimat karanlık, sessizlik ve unutulmadan başka bir şey değildir, bizi hiçbir yere götürmez”.

- Ve ikincisi der ki; “ama kesinlikle Annemle tanışacağız ve o bizimle ilgilenecek.”

- “Anne mi? Anneye inanıyor olamazsın, eğer Anne varsa o şimdi nerede?”

- İkinci bebek; “O etrafımızda, O her yerde, biz Onun içindeyiz ve Onun parçasıyız, O olmasa, Onsuz bu dünya olmazdı ve olamazdı!”

- İlk bebek; “Onun göremiyoruz, nerede? Onun burada olmaması mantıklı değil”.

- İkinci bebek cevap verir; “bazen sessizken ve gerçekten dinlersen eğer, Onun varlığını algılayabilirsin, yukarıdan gelen Onun sevgi dolu sesini duyabilirsin…”

Herkesin ölümden sonra hayatı sorguladığı bir hayatta düşündürücü bir metafor, öyle değil mi?

Saygılarımla