Yaşananlar şaşırtmıyor

Türkiye uzun zamandır gerçeklerden kopmuş vazi­yette. Aşırılığın oluştuğunu ve bir uca ulaşılacağını yazıyorduk, bir alt üst oluşu ifade etmiştik.

Toplum olarak yaşadığımız süreçte her şey anlamını yi­tirdi. Kurallara saygı, eğitim, prensip, bilgi, tecrübe, emek, etik, hukuk v.b.

Tüm bu yoksunluk bir yana vatandaşın bireysel kurtuluş tercihinin güçlendiğine şahit oluyoruz. Günümüzün moda tarifiyle “benim için ne var?” anlayışının karakterleri­mize yapıştığı söylenebilir.

Toplumlar beli bir eşiği geçtikten sonra alışkanlıklarının devamı için gerçekleri görmezden gelirler. Bu da sorunla­rın büyümesini beraberinde getirir.

Birey her şeyi yapabileceğine inanır, yerkürenin tek ha­kimi olarak görmeye başlar. İşte bu noktada aşırılık her noktaya sirayet etmiştir.

Aşırılık gerçeklerden uzaklaşmayı, anormalin normal olarak algılan­ması sonucunu doğurur.

Artık hiçbir şey mantık çerçevesinde açıklana­maz olur. İnsanların dav­ranışını, kurumların kararlarını hayretle karşı­lamaya başlarız.

Bir an gelir toplum bu sürecin sürdürülemez ol­duğunu fark eder ve hızla yeni dengenin bulunmasını sağlayacak bir toplumsal dep­rem yaşanır.

Bu toplumsal deprem nerede hata yapıldığı, neden ger­çeklerden kopulduğu sorularını sordurur?

Yeni anlayış beraberinde unutulmuş değerlerin – kural­lara saygı, eğitim, prensip, bilgi, tecrübe, emek, etik, hukuk v.b. – hatırlanmasını sağlar. Herkesin geleceğe ümitle bak­tığı, her derde deva olabilecek, toplumun refah ve saadete kavuşacağı, demokrat hür nesillerin yetişeceği, iyiliğin hüküm süreceği çağdaş bir ortam böyle sağlanacaktır.

Görünen, hala toplum olarak aşırılığa ulaşma fazında ol­duğumuzdur. Alt üst oluşun “en” noktasına biraz daha yol alacağız.