Canım yandı, uykum kaçtı!

Sabaha kadar bu takım kurtulabilir mi diye kafamın içinde bin bir tilkiyi dolaştırdım. Hatta o kadar öfke doluydum ki sevdiklerimi kırmamak için sokakta deli danalar gibi dolaşıp durdum.

Eve geldiğimde, nasıl kurtulabiliriz için doluya koydum olmadı, boşa koydum olmadı. Bizim Spor Toto Süper Lig’de kurtulabilme şansımız maalesef imkansız diyebilirim.

Tamam bana kızacak çok insan vardır. Kulaklarım da zaten çınlamaya başladı.

Çıkmadık candan umut kesilmez demiş atalarımız ama, Erzurumspor maçından sonraki görüntü, bu takım ölmüş. Ağlayanı yok, diye geçirdim içimden. Tüm futbolcuların yüzünden düşen bin parçaydı. Onlar bile şimdiden teslim bayrağını çekmişler.

Binlerce kilometre yol gidip gelen Bursasporlu taraftarların içleri eminim benim gibi kan ağlıyordur. Gerçek anlamda da üzülen onlar olmuştur. Çünkü onlar Bursaspor’u karşılık beklemeden seven insanlar.

Bursaspor yıllardır geleneğini hiç bozmadı. Hep eşik atlama maçlarını kaybetti. Sen ligin son sırasındaki Akhisarspor’u, onun üzerindeki Büyükşehir Belediye Erzurumspor’u yenemiyorsan, ben bu ligde kalacağım diye söz söylemeyeceksin.

Şimdi ne olacak. Oturup onu değerlendirmek lazım. Neler yapılması gerekecek yeni sezon için.

Yönetimin mi değişmesi gerekecek. Biz genel kurul üyeleri, tüm Bursaspor sevdalıları şimdiden harekete geçmeli. İmza toplamak gerekiyorsa hemen harekete geçilmeli. Sağlam bir aday bulup, etrafını profesyonellerle doldurup, ‘tabii ki tüzük te yazdığı gibi’, sonrasında yeniden Süper Lig’e dönmenin hesabı planı yapılmalı

Hatırlarsınız, daha önce Süper Lig’den düştüğümüzde de hemen çıkamamıştık.

O nedenle şapkamızı önümüze koyup şimdiden düşünmeye başlayalım. Yoksa yarın çok geç olur benden söylemesi.