Hayatın merkezi, bireyin kendisi!

Tüketim söz konusu olduğunda, insanoğlunun son 50 yıldır aşırıya kaçtığı bir gerçek. Sadece tüketim malzemeleri olarak değil, soluduğumuz nefesi bile kısa kısa, çokça yanlış tüketiyoruz. TV ve bilgisayar karşısında çok fazla zaman geçiriyoruz.

Hayatın merkezi, bireyin kendisi!

İletişim kurarken kullandığımız kelimeler bile fazla… Çoğu zaman gerekli/gereksiz, net ifade etmek yerine detaylı anlatımı tercih edebiliyor, vurgu yapmak isterken, sesimizi yükseltebiliyoruz.

Oysa, baskın olabilmek için sesini yükseltenler değil – sesini alçaltarak konuşanların daha dikkat ve ilgi ile dinlendiğini gözleyebiliyoruz.

Sözsüz iletişim ile ilgili güzel bir hikaye;

Uzakdoğu'da bir budist tapınağı, bilgeliğin gizlerini aramak için gelenleri kabul edermiş. Burada geçerli olan incelik; anlatmak istediklerini konuşmadan açıklayabilmekmiş.

Bir gün tapınağın kapısına bir yabancı gelmiş. Yabancı, kapıda öylece durmuş ve beklemiş. Burada sezgisel buluşmaya inanılıyormuş, o yüzden kapıda ne vurulacak bir tokmak ne çalınacak bir zil varmış.

Bir süre sonra kapı açılmış; içerideki budist, kapıda duran yabancıya bakmış. Bakışarak bir selamlaşmadan sonra, sözsüz konuşmaları başlamış.

Gelen yabancı, tapınağa girmek ve burada kalmak istiyormuş. Budist uzaklaşmış ve gözden kaybolmuş; sonra elinde, ağzına kadar suyla dolu bir kapla geri dönmüş ve bu kabı yabancıya uzatmış. Bu, yeni bir arayıcıyı kabul edemeyecek kadar doluyuz demekmiş.

Yabancı, tapınağın bahçesine yürümüş. Bahçeden bir gül yaprağı alıp geri dönmüş. Kabın içindeki suyun üstüne bırakmış. Gül yaprağı, suyun üstünde yüzüyor ve suyu taşırmıyormuş.

İçerideki budist, saygıyla eğilerek, kapıyı açmış ve yabancıyı içeriye almış. Suyu taşırmayan bir gül yaprağına her zaman yer varmış.

Bu hafta, çok değerli bir arkadaşımdan, bu tarz bir deneyim için çok da uzaklara gitmeye gerek olmadığını öğrendim. İstanbul’da “sessizlik kampları” düzenleniyormuş! Tuhaf geliyor kulağa değil mi? TV yok! Radyo yok! Kitap yok! İnternet yok! Cep telefonu yok! Diğer kamp katılımcıları ile konuşmak yok! Ve bunu 4 gün boyunca sürdürüyorsunuz. Müthiş bir deneyim olmalı, tam anlamıyla özümüze yolculuk!

İletişim kurduğumuzda da, kelimelerin ancak % 35 değerinin olduğu göz önünde bulundurulur ise günümüz teknolojisi odağında, geriye kalan % 65’e odaklanarak ne kadar başarılı olunabilir? Varlık içerisinde yokluk gibi…

Asıl başarı, konuşmamanın ötesinde è KENDİMİZ İLE BAŞBAŞA KALMAK, KENDİMİZE AYNADA BAKMAK – ÖZÜMÜZÜ DEĞERLENDİRMEK!

Yani hep yaptığımız gibi başkalarını değil, kendi iç sesimize kulak vermek. Hep yaptığımız gibi, başkaları için değil, kendimiz için nasıl yaşamamız gerektiğini sorgulamak. Ve yine hep yaptığımız gibi, başkalarını mutlu etmek için değil, kendimiz için “ne istiyoruz” sorusunun yanıtını bulmak, bu yolculuğun amacı.

Başarı, kendimizi hayatın merkezine oturtarak, çevremize pozitif/olumlu duygular besleyerek, uyum içerisinde birlikte yaşamaktır.

SİZİN DÜŞÜNCELERİNİZ
BUNLAR DA İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR