Üç konu, bir yazı

BİR ANI

Sanki her an hareket edecekmiş gibi. Canlı gibi. Abi kim bu adam diye sordum. Abim sonra anlatırım, hele bir vapura binelim, hızlı koş dedi.

İçimden dua ettim. İnşallah vapuru kaçırırız da bu adamı biraz daha seyredebilirim diye. İnanmak muhteşemdir. Duam kabul oldu. Vapur kaçtı. Biz Konak’ta kalakaldık.

Abim söylene söylene beni heykelin yanına götürdü. Dedi adı Hasan Tahsin. Düşmana ilk kurşunu sıkan cesur adam. Gazeteciymiş diye de ekledi. Şaşırdım. Gazeteciymiş, asker değilmiş ki. Neden savaşmış, neden ölmüş merak ettim çocukluk aklıyla.

Abim bana hiçbir zaman unutamayacağım bir cevap verdi. Toprak, eğer uğrunda ölen varsa vatandır. Savaşta bu vatanın bütün evlatları askerdir. Hasan Tahsin canını vatanı uğruna feda etmiş yiğit bir askerdir dedi.

Bir sonra ki vapura yetiştik. Ama benim hayatım artık değişmişti. Hasan Tahsin’den önce ve Hasan Tahsin’den sonra. Artık vatanın ne olduğunu anlamıştım. Vatan ait olmaktı, güvende olmaktı, özgür olmaktı, inanmaktı, uğruna savaşmaktı. Kısacası vatan topraktan çok daha fazlasıydı…

BAYRAM

Deliye her gün bayram derler ya. İşte ben o delilerden biriyim. Hayat kime kolay ki. Her an, her gün yeni bir acı, yeni bir haber, yeni bir olay. Hayat kimseyi beklemiyor, devam ediyor.

Ama biz insanoğluyuz. Hal ne olursa biz yine de yeriz, içeriz, çalışırız, aşık oluruz, kızarız, ağlarız, uyuruz, evleniriz. Doğana sevinir, ölenimize ise üzülürüz biz. Hayat ta budur zaten.

Bayramlarsa hayatın tadıdır, tuzudur. Birlikteliğin adıdır. Şeker bayramında tatlıyı, kurban bayramında eti paylaşmak ne kadar doğal, ne kadar haksa bir milletin Zafer’e koştuğu günü kutlamak da bir o kadar doğal değil midir? Keşke bugünü fener alaylarıyla, coşkuyla kutlasaydık. Böylece dosta moral verip, düşmana gücümüzü gösterseydik. Kötü mü olurdu hiç? Keşke kutlasaydık. Keşke.

YANGIN

Yeşil türbesi, yeşil dağları,yeşil ovalarıyla meşhur güzel Bursa’nın canı yanıyor. Dün öğleden sonra başlayan yangın hala devam ediyor. Binlerce ağaç kül oldu. Ormanın asıl sahibi binlerce canlıda aynı yangında yok oldu.Bu alevleri görüpte ağlamamak ne mümkün. Bursa ağlıyor. Ben de Bursa’yla birlikte ağlıyorum.

Bayramda da, acıda da,yangında da birlik olmak lazım. Bize bizden başka dost yok. O yüzden her zaman ki gibi iletişimde kalın, sevgiyle kalın.