Benden bakan olmaz!

Benden bakan olmaz!

Benden bakan olmaz!

Çünkü bakmayı bilmiyorum.

Neye mi?

Kime mi?

Bakabilsem göreceğim elbet.

Neye olacak?

Aileme...

Eşime…

Dostuma...

Ama dedim ya bakamıyorum.

Yoksa aile bakanı gibi ben de kardeşi büyükelçi, meclis üyesi, bir yerin başkanı...

Üniversite mezunu oğlumu bir yerde on kez müdür yaptırırdım.

Hatta etik muhabbetini etek altı yapar...

Bugüne kadar gelen vekillik, danışmanlık teklifini geri çevirmez Ankara'da cirit atardım.

Daha da ötesi siyaseten önerilen meclis üyelikleri vs de cabası.

Ya da bir sahil kenarında başkanlığın tadını çıkartırdım.

Atmıyorum ha...

Bunlar gerçek.

Bakmayı bilmemekle, almayı da hiç bilemedim.

Yoksa onca TV programımda seçim zamanları masamıza ne ev, ne araba anahtarları bırakıldı da…

Görmezden geldik geçtik.

Mutlaka zamanı gelince bir şeylerin içinde oluruz da.

Bu yalamadan, yutmadan, bir diyette bulunmadan.

İsteyerek olsun.

Velhasıl şu 'aile' muhabbetine dair net sözüm şu.

Bakan Avrupa'da sert çıkmış, diklenmiş diretmiştir.

Bugün de siyaseten primini almaktadır.

Şimdi diyeceksiniz…

Bakanın ailesi iş, güç yapmasın mı?

Elbet yapsın.

Kimin ne haddine de…

Böyle aile saadeti olunca siyaseten insanın gözüne batıyor.

Eee bir de kamu vicdanı dedikleri bir mesele var ya…

O biraz acıyor.

Biraz da sırıtıyor...

Aynen Maçka parkında şu kadının giysisine karışan aklı sıra ahlak bekçiliği yapan langoroz gibi.

Ortada bunlardan o kadar çok var ki!

SİZİN DÜŞÜNCELERİNİZ
BUNLAR DA İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR