Biten sadece seçim mi olacak?

Siyasi tamtamlar, sadece seçim meydanlarında değil, yayın organlarında da çalarken en yüksek sesleriyle, dünya bir yanda nükleer felaketle, ekonomik savaşla, terörle yaşam mücadelesi vermeye devam ediyor.

Dünya yüksek sesle bağırıyor, çığlık atıyor ama biz meydanlardaki gürültüden olsa gerek, duymuyoruz.

Biz her gün, Erdoğan, Kılıçdaroğlu ve Bahçeli cephesindeki, en tepeden söylemlerle başlarken güne, hangi şehirde hangi partinin daha fazla insan topladığının hesabını yaparken tek tek, dünya yol alıyor da haberimiz mi yok ne?

Seçim diyerek gereğinden fazla mı abarttık acaba, diğerlerini unuttuk?

Seçim dışındaki gündemi kendimize öteki ilan ettik te kenara mı attık?

Şimdiden duyuyorum seçim sonrasında çalışmaya değil, tatile gireceklerin söylemlerini

Seçim, seçmek fiilinden de öte, yaşam biçimine dönüştü neredeyse hepimizde

Ortasını bulamadığımız, kenara atamadığımız her şeyiyle

* * *

Ama yaşam öyle bir devam ediyor ki

8 Haziran sabahı, derin bir uykudan uyanır gibi olmayacak mıyız?

Sanki aklımızı bir şeyler almış ta, yeniden canlanmış gibi kalkmayacak mıyız?

Uyuştuğumuz, içinde kendimizi kaybettiğimiz seçim sürecinden sonra, gerçek yaşama adapte olurken neyin eksiklik ya da fazlalığını duyacağız?

Duyacak mıyız?

Boşluk mu kalacak içimize miras, oh mu çekeceğiz yürekten, derinden?

* * *

Çok az kaldı.

Yeni bir Türkiye için.

Ülkenin yenilenmesi için.

Ülkemiz için iyi olması umuduyla baktığımız her şeye az kaldı.

* * *

Verdiğimiz emeklerinin karşılığını almaya da az kaldı mı?

Gerçekleri görmeye, gerçeğin çemberinden geçmeye?

* * *

8 Haziran sabahından itibaren, pkk, kürt sorunu ya da Bdp- Öcalan gerçeğiyle yüzleşmeye hazır mıyız?

Hazır mıyız?

Patlamaya hazır Ortadoğu’ya

Bir dargın bir barışık Amerika’ya

Bir dargın bir barışık Avrupa’ya

2008 den daha büyük bir ekonomik krize

Toplumsal dayanışamama gerçeğine

Şiddetin her türlüsüne

İhanete, paralele, hazır mıyız?

* * *

Aslında sadece seçim sürecinin sonuna gelmiyor

Kenara koyduğumuz, kendimizi alıkoyduğumuz gerçeklere dönmeye başlıyoruz yeniden.

Biten seçimle birlikte ağzımız, dilimiz beynimizin hatta duygularımızın bile uyuştuğunu kabul ediyor olma gerçeğimiz aslında bu.

Sokaklar gündelik yaşamından taviz vermeyenlerle doluyken,

Siyaseti düstur edinenlerin yuttuğu siyaset tozunun azalacağı bir döneme giriyoruz.

* * *

Ülke kendi topunda yuvarlanıyor bir yandan, kendi konumuna yeniden park ediyor belki de.

Çok seçenekli bir sınavın, cevap anahtarı misali, toplanıyor tek tek kâğıtlar.

Hayat, bitenin sadece seçim olmadığını hatırlatırken ısrarla bize

Seçimle gelen vaatlerin, hayallerin sınırları çizildi mi?
Bitenin sadece seçim değil, yarış, kavga, deneyim olduğunu da düşünürsek eğer

Neresinde başlanacak Pazartesi günü sütunlara, biliyor muyuz?

Ülke, içinden geçtiği yolların nereye gittiğini farkında mı acaba?

Direksiyonu bilerek mi kırıyor sağa sola, yola görerek mi devam ediyor?

Yoksa sadece gitmeyi hayal ettiği yollarda, duyduklarıyla mı sallıyor direksiyonu?

Biteni sadece seçim sanıyor da, başlayacak olanın farkında mı değil acaba?