<div><b>Yalçın Koşukavak</b> hocamızı <b>ismen</b> birlikte çalışacağı <b>Selçuk Erdoğan’ı</b> geçen sezon <b>Samet Aybaba</b>’nın ekibinde yer alması nedeniyle <b>cismen</b> tanıyorum. <b>Mesut Mestan</b> yönetimi her iki isimin yeterli kriterlere sahip olduğunu görmüş ki; böyle bir karar almış olmalı.</div> <div>Bursaspor’a hayırlı olsun, yeni teknik kadronun da yolu açık olsun…</div> <div><b>Bakıyorum da; camiada biraz burukluk var. </b></div> <div>Bunun iki nedeninden birincisi; <b>Bursaspor kökenli bir teknik adam</b> beklentisi.</div> <div>İkincisi ise <b>Koşukavak ile Erdoğan’ın</b> spor kamuoyunda fazla tanınmaması.</div> <div>Biz ikinciden başlayarak konuyu biraz açalım…</div> <div>Bursaspor tarihinde <b>küme düşüren iki hoca olarak</b> yer alacak olan <b>Samet Aybaba ile Mesut Bakkal’ı</b> cümle âlem tanıyordu da ne oldu?</div> <div>Bursaspor’a <b>‘Bizim evlat’</b> yakışır meselesine gelince…</div> <div>Çok geriye değil <b>yakın geçmişe</b> giderek şöyle bir baktığımızda <b>Bursaspor kökenli üç isim</b> görüyoruz:</div> <div><b>Ersel Uzgur, Adnan Örnek ve Mustafa Er… </b></div> <div><b>Ersel</b>, Hikmet Karaman’ın göreve gelişine <b>gurur yaptı</b>, kapıyı vurup çıktı…</div> <div><b>Adnan</b> bir maç kaybedince <b>ağlayarak görevi bırakıp</b> ayağına sıktı…</div> <div><b>Mustafa</b> izlediği futbolcular beğenilmeyince <b>‘Başım belada’</b> diyerek ayrıldı…</div> <div><b>Samet Aybaba</b>’nın işbaşı yapmasıyla Mustafa Er’e önce <b>sportif direktör</b> ardından da <b>futbol direktörü</b> gibisinden <b>uyduruk bir elbise</b> giydirilmeye çalışılması, bedenine uymayacağını bile bile onun da bu esvabı kabullenmesi sonun başlangıcıydı…</div> <div><b>‘Pantolon bulamadık gömlek verelim bari ama dikkat edin kendi imalatımızdır’</b> gibi…</div> <div>Kulüplerin <b>sembolleri haline gelmiş eski futbolcuların</b> göreve getirilmesi Türkiye’de iyi sonuç veren bir uygulama değildir.</div> <div>Mesela, F.Bahçe’de <b>Rıdvan</b> olmadı, <b>Oğuz</b> tutmadı. Ülkenin en çok tartışılan hocası <b>Aykut Kocaman</b> malum!</div> <div>Galatasaray’da <b>Bülent Korkmaz, Hamza Hamzaoğlu</b> dönemleri uzun sürmedi.</div> <div>Beşiktaş’ta <b>Rasim Kara</b>, <b>Rıza, Ziya, Ertuğrul, Tayfur,</b> <b>Samet</b> uymadı. Trabzon’da <b>Giray, Tolunay, Ali Kemal, Hami, Şota </b>dayanamadı…</div> <div>Şenol Güneş kan kustu <b>‘kızılcık şerbeti içtim’</b> dedi. <b>Ünal Karaman</b> şimdilik iyi gidiyor ama ileride ne olur kestirmek zor.</div> <div>G.Saray’da <b>Terim ve Denizli</b> örnek gösterilebilir. Ancak bu iki isim Milli Takım’da da devrim niteliğindeki başarılara imza atmışlar, kendilerini kanıtlamışlardır.</div> <div>1994-95 sezonunda <b>Nevzat Güzelırmak</b>’ın istifasının ardından Bursaspor kendi çocukları <b>Nejat Biyediç ile Ercüment Şeftalioğlu</b>’na teslim edildi. Nur içinde yatsınlar; o muhteşem <b>İnter-Toto</b> destanının mimarı olan <b>bu ikili </b>bir sonraki sezonu tamamlayamayınca, o günden bugüne <b>‘Bizim çocuklar’</b> hep kenarda kaldı.</div> <div> </div>
22°
22°