Bursa’nın Wembley’i

İşte onlardan ikincisi, aslında Bursalı olup ta, oraya gitmeyen, orada maç izlemeyen, tükürük köftesi, söğüş ekmek yemeyen hemen hemen yoktur.

Ben gazetecilik mesleğine başladığım ilk yıldan itibaren Merinos Stadı’nın yolunu tutan, hala gazetecilik mesleği içinde olan ender insanlardan birisiyim.

70’li yıllarda bu mesleğe başlayan herkesin koşarak gitmek istediği bir yerdi Merinos Stadı. Burada futbolcularla, hakemlerle kurulan dostluklar, aradan geçen uzun yıllara rağmen hiç eksilmeden devam etti.

Hatta burada mücadele eden eski futbolcular da her Cuma simit toplantıları yaparak yine Bursasporlu eski futbolculardan Mehmet Ceylan’ın Küçük Sanayi Sitesi’ndeki dükkanında toplanmışlar. Güzel bir başlangıca imza atmışlar. Sonrasında ise toplantılara katılım sayısı 200’ü geçmişti.

Gelelim Merinos Stadı’na;

Burada ben en güzel dostluklarımı stat amiri olan merhum Erdoğan İzmirli ağabeyimle kurmuştum. Sert görünümüne karşın çok yumuşak bir kalbi vardı. Duvarlarını süsleyen fotoğrafları ise benden gelip alırdı. Sezon bitiminde gazeteye yanıma gelir. Onun için özel kutuda biriktirdiğim resimleri tek tek itina ile seçerdi. O dönem resimleri, ben, merhum Erdoğan Çakır, merhum Selim Hacıoğlu, Mustafa Şahin çekerdi.

Gazetecilerle pek konuşmayı sevmeyen, hatta hiç röportaj vermeyen, Bursa futbolunun unutulmazlarından merhum Necmi Güzel ağabeylerimizle buradaki köfte partisinde bir araya gelirdik.

Gazeteci arkadaşlarımızla dostlarımızda burada buluşurduk.

Hatta o zamanlar Merinos Fabrikasının karşısındaki sahaya gidebilecek araç bulmak zor olduğu için yürüyerek gidip geliniyordu. Şimdi ise önünden vızır vızır araç ve otobüsler geçiyor.

Benim buraya ilk gidişim ise Bursaspor Kulübü kurulu üyelerinden olan halamın oğlu eczacı Erdoğan Akaltun ile yeşil beyaz sevdamın temelinin atıldığı yıllardı. Eczaneden alıp beni önce Atatürk Stadı’na oradan da Merinos Stadı’na götürmüştü.

O zaman belki inanmayacaksınız ama Merinos Stadı zümrüt yeşili gibi çimle kaplıydı. Orada antrenman yapan takım ise 2.Lig’de şampiyon olarak Doktor Muzaffer Baştaymaz döneminde Süper Lige çıkmıştı. Ne güzel günlerdi.

İnanın insanın aklından hiç gitmiyor.

Burası 1970’lı yılların başında Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü ile Merinos arasında yapılan protokol ile Merinos Sahası hafta sonları maçların oynanması için İl Müdürlüğüne tahsis edildi.

Sahanın bakımı ve koruması, Merinos işçisi olan ve tüm hayatını Merinos sahasındaki tek odalı mekanında geçiren, şahsına münhasır kişiliği ile efsane olan Erdoğan İzmirli ve onun yönlendirdiği kişilerce yapılıyordu. Onun sahayı çizmek için kullandığı ipler, çiviler ve özel işaretler, bu konuda hiçbir eğitimi olmamasına karşın sahanın nizami ölçülerde hazırlanmasını sağlıyordu.

Amatör Futbolda kulüp sayısındaki artış, sonrasında kulüp. Okul maçları dahil Merinos Stadı’nda yılda 250 resmi maç yapılıyordu. Bu da Türk Futbol Tarihi’nde o yıllarda bir rekordu. Bu nedenle, Bursa’da yaşayanlar orayı İngiltere’nin ünlü stadı Wembley’in adını Merinos Stadı’na vermişti..

Tarihi zemin su basması sonrasında buraya dökülen mıcır sonrasında zemin iyiden iyi kötüleşti. Bursa Valisi Orhan Taşanlar’ın girişimi sonrasında buranın modernize edilerek yeni stat yapılması planlandı. Bursa valisi Sayın Ali Fuat Güven de olaya sahip çıktı ve İl Özel İdaresi-GSİM ve Merinos spor yetkililerinden oluşan bir komite kurularak modern bir proje hazırlanarak kısa sürede stat hizmete alındı. 

Merinos Stadı, Bursa Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü tarafından Bursaspor Kulübü’ne tahsis edildi. Bugün Merinos Stadı, sentetik çim zemini, 4500 kişilik tribünleri, Bursaspor futbol okullarının eğitim çalışmalarını sürdürdüğü ve böylece binlerce gence hizmet eden bir spor kompleksi haline dönüştü.