<div>Ailemden birini kaybettim.</div> <div>Yüreğim çok yandı, kedim Leo'ya aktı gözyaşlarım...</div> <div>Yıllardır paylaştığımız ev şimdi bomboş.</div> <div>Oynadığı, uyuduğu, kırıp dökecek diye korktuğum herşey boş geliyor artık...</div> <div>Nasıl bir acıymış? </div> <div>Tarifi yok bu acının...</div> <div>Dili yok, laf etmez, istediğini zorla da olsa gider alırdı...</div> <div>Alamadığı şeyler için küser, o nazlı tüylerini sevmekten mahrum bırakırdı...</div> <div>Cezamız buydu ki, arada yediğimiz tırnak ve dişlerin izi bile yok...</div> <div>Yavrumun ölümü çok üzdü ama, etrafın halime gülmesi hatta kızması daha çok üzdü.</div> <div>"Alt tarafı bir kedi" değil...</div> <div>Bir can, bir nefes gitti.</div> <div>Üzüntümü paylaşmaktan çekinir oldum.</div> <div>Sokaktaki sessiz canlara içim parçalanır her zaman.</div> <div>İçim içimi yer, gözlerim yaş dolar ezilenleri görünce.</div> <div>Şimdi, kucağımdaki gitti.</div> <div>Çok uğraştım ama, gitti işte.</div> <div>Eve her geldiğimde beni karşılar sarılırdı adeta...</div> <div>Beni sadece dinler gözlerini kırpar beni anladığını ifade ederdi sanki...</div> <div>Sessizdi sakindi yine sessizce veda etti... </div> <div>Nurlar içinde yat meleğim...</div> <div>Son anda öldüğüne inanmadım, inanamadım üşümesin diye üstünü örttüm... </div> <div>Armila veterinerlik Ersin abisine götürdüm ama artık meleğim uyumuştu...</div>