CHP yazasım yok!

CHP yazayım dedim ama olanı biteni gördükçe, ayrışma ve itişmelere tanık oldukça, değil yazmak, kapısının önünden geçesim yok.
Neymiş efendim?
Alevilerin adayına karşı aday çıkacakmış. Karşı adaya karşı da elbette alevi aday çıkacak. Alevi, Sünni kavgası CHP’ye girdiyse, yandı gülüm keten helva.
Bir de nötr aday mevcut başkanı da koy sepete. Ne yazarsan yaz kaderin "kırmızı şapkalı kız". Okuyucu anneanne, taraflar kurt. Kaçacak hiç bir yer yok yeminle.
Sosyal medyada yazdım. "İlla ki kadın aday" diye. Kimseciklerden tık yok. Tam tersine kızan kızana.
Her yer dantel, her yer direniş. Bir İl Başkanlığı. İki ters bi düz il yönetim kurulu. Sakız gibi yıkanmış bembeyaz disiplin kurulu, Jilet gibi ütülenmiş genel merkez delegeleri. Kötü mü olurdu?
Herkes Genel Başkanın koltuğu uğruna dökülmüş yollara, 61 imzadan aday, 62’den tavşan yapmaktan kolay.
Bir de yer değiştiriciler var ki, gülmekle, kahkaha atmak arasında bir yerlerde, hem durumu kavramak, hem de yüzümdeki o yarı deli, yarı salak anlamsız sırıtmayı karşıya hissettirmemek için "Bugün hangi adayın yanına takılacaksın?" diye sormaktan çekindiğim militanlar. Dün "Zafer varsa gerisi yok!" diyenin bir gün sonra "Şadi'nin olduğu yerden ötesi haram" derken, bugün "Gürhan gibisi mi geldi bu partiye? İlla ki Gürhan!" demesi canımıza yetiyor.
Hele ilçe başkanlığı sürecinde yola çıkıp vazgeçen ve kaybedenlerin de, kaybetmenin dayanılmaz baskısı ve acıları ile adaylar arası tam zamanlı turlarda hiç değilse kaybedilen koltuğun yüzü suyu hürmetine, koskoca CHP’nin başının gözünün sadakası olsun diye fitre ve zekat olarak bir kenarından, az biraz genel merkez delegeliği için güçlü aday bulma çabaları da ayrı bir hüzünlü tablo.
Bu yüzden hiç CHP hakkında yazasım yok dostlar.
En iyisi yazmamak. Şimdi yazarım, kızarlar falan. Ne olur, ne olmaz. Dikkatli olmakta yarar var. Ortada kuyu var yandan geç!
Seçimsiz ve de demokrasisiz kalma ey aziz okuyucu…