Değişen bir dünyada çocuk yetiştirmek zor

Buna inanıyorum, evet, süratle değişen bir dünyada çocuk yetiştirmek gerçekten zor. Teknoloji televizyonu evimize getirdi, artık 10 yaşındaki çocuğun cep telefonu olması doğal karşılanıyor ve anne baba ne yapacağını şaşırmış durumda.

Birinin diğerini yönetmesi anlamında “güç”ten başka hiçbir değer tanımayan korku kültüründe çocuk terbiyesi güçlü olanın çocuğu utandırmasına ve dayak atmasına dayanır. Böyle bir çocuk terbiyesi ya “arsız” ya da “pısırık” insan yetiştirir.

Bir düşünün: Nesiller boyu korku kültürü içinde mayalanmış “ben-sen” kavgası içinde büyümüş anne baba şimdi yeni bir teknolojik ortamda “biz diyen” yeni bir nesil yetiştirmeye çalışıyor.

Bilimsel düşüncenin ve demokrasinin gelişmesiyle gücün tanımı değişti. Bugün sürdürülebilir gücün temelinde insan aklına ve yaratıcılığına saygı bulunuyor. Anne baba bu tür gücü kendi hayatına, ailesine getirebilecek mi?

Bunu başaran yiğit anne ve babalar görüyorum; önceki nesilden içlerine yerleşmiş korku kültürünün “ben-sen” kalıplarının farkına varıp, onlardan kurtulmaya ve yeni bakış tarzları kazanmaya çalışıyorlar; bilinçli bir mücadele vererek, onur eşitliğine inanan “biz bilincinde” sağlıklı bir insan olmak ve çocuklarını da öyle yetiştirmek istiyorlar. Onları alkışlıyorum.

Buna karşın, çinde yetiştikleri korku kültürünün kalıplarının farkında olmayan, bunun doğal sonucu olarak insanı bir araç olarak gören, çocuklarına olduğu kadar kendilerine de saygı duymayan anne-babalar çoğunlukta. Onlar için sanki yalnız iki seçenek var, ya çocuklarını adam yerine koymazlar ya da onları sürekli denetlemek isterler. Çocuk ergen yaşlara gelip biraz güçlenince hayret ve dehşet içinde bana mektup yazarlar; “Hocam bu çocuk hiç söz dinlemiyor!”

Anne-babaların kucaklarında tuttukları sadece kendi çocukları değil, aynı zamanda ülkemin ve insanlığın geleceği. Bu çocukların nasıl yetiştirildiği, Türkiye’nin çağdaş uygar bir ülke olmasının anahtarı.

Çağdaş uygar bir aile olmadan çağdaş uygar bir ülke olunamaz; mümkün değil. Ve Türkiye’nin oluşturacağı çağdaş uygarlığın, sözünü ettiğim o yiğit anne-babalarla bireysellikte aşırılığa giden “ben” diyen kapitalist sistem içinde yalnızlaşmış Batı insanına sağlıklı bir alternatif getirebileceğine inanıyorum.

turkhaber.com’da yazılarıma değerli insan Bahar Görgün’ün davetiyle başlıyorum. Bu köşede sağlıklı aile konusunda okurlarıma hizmet vermek istiyorum. Neden aile öncelik verdiğim bir alan? Çünkü Türkiye’nin sağlıklı bir toplum olmasının temelinde çocukların sağlıklı bir ailede yetişmesi gereğini görüyorum. Bu hafta çıkan “Geliştiren Anne-Baba” adlı kitabımı bu amaca hizmet etmek için yazdım. Umarım gelecek nesiller “Ben” demekten daha çok “Biz” demeye önem verirler ve bu ülkenin arzu ettiği barış ortamını sağlarlar.

Bu köşede yeniden buluşmak dileğiyle, selamlar, saygılar.