<div></div> <div> Bu kuruluşlar arasında yer alan Deutsche Bank’ın Türkiye ekonomisine ve Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasının (TCMB) para politikasına yönelik analizleri, piyasaların beklentilerini anlamak açısından önem taşıyor. Ancak bu tür değerlendirmeleri yalnızca bir faiz tahmini olarak okumak yerine, ekonominin genel görünümüne ilişkin daha geniş bir çerçevede ele almak gerekiyor.</div> <div>Türkiye ekonomisinin temel meselesi, enflasyonu kalıcı biçimde düşürürken ekonomik faaliyetleri, üretimi ve istihdamı koruyabilmek. Bu dengenin nasıl kurulacağı, para politikasının başarısını belirleyen en önemli unsurlardan biri olmaya devam ediyor.</div> <div>Faiz indiriminde temkinli iyimserlik</div> <div>Deutsche Bank CEEMEA Direktörü Christian Wietoska’nın 26 Ekim 2026 tarihli değerlendirmesinde öne çıkan mesaj, TCMB’nin faiz indirimlerine devam edebileceği yönünde. Banka, aralık ayında 100 baz puanlık yeni bir indirim bekliyor. Buna göre politika faizinin yıl sonunda yüzde 35’e gerilemesi ve enflasyonun yüzde 30 civarında gerçekleşmesi öngörülüyor. Wietoska, Türk lirası cinsi tahviller konusunda olumlu görüşlerini koruduklarını ve Türkiye’nin carry trade açısından cazibesini sürdürdüğünü belirtiyor. </div> <div>Bu beklentinin arkasında, iç talepte gözlenen yavaşlama ve finansal koşulların sıkılığı bulunuyor. Nitekim TCMB, 22 Ekim’de politika faizini yüzde 37’den yüzde 36’ya indirdi. Banka, enflasyonun ana eğilimindeki yavaşlamaya ve iç talepteki zayıflığa dikkat çekerken, yüksek enerji fiyatlarının enflasyon açısından yukarı yönlü risk oluşturduğunu da vurguladı. </div> <div>Burada önemli olan, faiz indiriminin tek başına ekonomik başarı göstergesi sayılmamasıdır. Faizin düşmesi kredi maliyetlerini zaman içinde hafifletebilir, yatırımları destekleyebilir ve işletmelerin finansman yükünü azaltabilir. Ancak enflasyon beklentileri bozulursa aynı adım döviz talebini ve fiyatlama davranışlarını olumsuz etkileyebilir. Dolayısıyla para politikasında asıl mesele, indirimin büyüklüğünden çok zamanlaması ve sürdürülebilirliğidir.</div> <div>Türkiye tahvillerine ilgi ne anlatıyor?</div> <div>Deutsche Bank’ın Türk lirası cinsi tahvillere ilişkin olumlu yaklaşımı, yüksek faiz getirisi arayan uluslararası yatırımcıların Türkiye’ye ilgisini koruduğuna işaret ediyor. Carry trade olarak bilinen stratejide yatırımcılar, düşük faizli para birimleri üzerinden finansman sağlayarak getirisi yüksek piyasalardaki varlıklara yöneliyor.</div> <div>Bu sermaye akımları Türkiye’nin finansman koşullarını destekleyebilir, tahvil piyasasında talebi artırabilir ve döviz rezervleri üzerindeki baskının hafiflemesine katkıda bulunabilir. Ancak bu kaynakların kalıcı doğrudan yatırımlarla aynı anlama gelmediğini unutmamak gerekir.</div> <div>Küresel risk iştahının bozulması, jeopolitik gerilimlerin artması veya faiz avantajının azalması hâlinde kısa vadeli sermaye hızla yön değiştirebilir. Bu nedenle Türkiye’nin yalnızca yüksek faizle değil; öngörülebilir ekonomi politikası, güçlü hukuk düzeni ve yatırım güveniyle de yabancı sermayeyi çekmesi gerekiyor.</div> <div>Enflasyonla mücadelede kritik eşik</div> <div>Eylül 2026’da yıllık tüketici enflasyonunun yüzde 29,73 seviyesinde gerçekleşmesi, fiyat artışlarında yavaşlamaya işaret etse de enflasyon sorununun çözüldüğü anlamına gelmiyor. Fiyatların artış hızının düşmesi ile fiyatların gerilemesi birbirinden farklı olgulardır. Vatandaşın günlük yaşamında belirleyici olan ise gıda, kira, ulaşım ve enerji harcamalarının bütçe üzerindeki ağırlığıdır.</div> <div>Enflasyonla mücadele sürerken ücretlilerin ve emeklilerin satın alma gücünün korunması, işletmelerin üretim maliyetlerinin yönetilmesi ve krediye erişimin tamamen tıkanmaması gerekiyor. Para politikasının başarısı, finansal piyasalardaki göstergelerin yanı sıra hanehalkının refahında ve üretim kapasitesinde görülecek iyileşmeyle de ölçülmeli.</div> <div>Üstelik enerji fiyatları ve jeopolitik gelişmeler, Türkiye gibi enerji ithalatçısı ülkeler açısından önemli riskler yaratıyor. Petrol fiyatlarındaki yükseliş, üretim maliyetlerini artırırken cari denge ve enflasyon üzerinde de baskı oluşturabiliyor. Bu nedenle faiz indirimlerinin takvimi, yalnızca iç talebe değil, dış ekonomik koşullara da bağlı.</div> <div>Güven, politikanın en önemli sermayesi</div> <div>Deutsche Bank’ın analizi Türkiye açısından olumlu işaretler taşıyor. Ancak uluslararası bir bankanın tahmini, gerçekleşmesi garanti edilmiş bir sonuç değil; mevcut veriler ve varsayımlar üzerinden oluşturulmuş bir beklentidir. Piyasa koşulları değiştikçe bu tahminlerin de değişmesi doğaldır.</div> <div>Türkiye’nin önündeki temel görev, dezenflasyon sürecini kesintiye uğratmadan finansal istikrarı güçlendirmek. Bunun için maliye politikası ile para politikasının uyumlu yürütülmesi, kamu harcamalarında verimliliğin artırılması, üretken yatırımların desteklenmesi ve yapısal reformların hızlandırılması gerekiyor.</div> <div>Sonuç olarak, Türkiye ekonomisinin geleceğini belirleyecek olan yalnızca faizlerin yüzde 35’e inmesi değil, bu indirimin hangi ekonomik zeminde gerçekleşeceğidir. Enflasyon kalıcı biçimde düşüyor, Türk lirasına güven artıyor, yatırımlar üretime yöneliyor ve vatandaşın alım gücü iyileşiyorsa faiz indirimi anlam kazanır. Aksi durumda düşük faiz hedefi, yeni fiyat baskılarıyla karşı karşıya kalabilir. Türkiye’nin ihtiyacı, kısa vadeli piyasa iyimserliğinden daha fazlasıdır: Güven veren, öngörülebilir ve toplumsal refahı artıran bir ekonomik istikrar düzeni.</div> <div>ZAFER ÖZCİVAN</div> <div>Ekonomist-Yazar</div> <div>Zaferozcivan59@gmail.com</div> <div></div> <div></div>
22°
22°