<div><b></b>Velhasıl özetle...</div> <div>Bu sosyal medya birileri için her işe yarıyor. </div> <div>Birileri mi olacağız, kendimiz mi?</div> <div>Atıyorsun ortaya.</div> <div>Buradan ye diyorsun.</div> <div>Yiyen yiyor, yemeyense bakıp sözcüklerle oyalanıyor. Ama çok şeyi sanallaştırdık artık.</div> <div>İdeolojileri. Hedefleri. Egoları. Bastırılmışlıkları. Kavgayı. İtişi, kakışı.</div> <div>Baksanıza bugün ülkemde panpiş’in bir sutyenini görmek için yüz binler tıkır tıkır tıklıyor.</div> <div>Bakınca ne olacak? Oysa, ruhumuzla kafa bulurken…</div> <div>Ya da klavye şovalyelerinin tek başına kurdukları çakma cumhuriyet.</div> <div>Aslında ne olursa olsun yaşanan toplumsal olaylarda sağ ya da sol trollerde bunun sabote edilip ideolojilerle ve siyasal simgelerle sığlaştırılması vahameti artırıyor. Örneği çok. Sanal meydan muharebelerinde. Konulara baktığımız zaman tıkanıp kalırız.</div> <div>Öfkebazlar, küfürbazlar. Mübarek alayı baz istasyonlarında ki çanaklar gibi.</div> <div>Adeta çıplak kafada ki kök hücre versiyonlarımız inadına eylemde.</div> <div>Sabah erken kalkanın, ya da sabaha kadar yatmayanın digital sürüleri.</div> <div>Bir başka ifade yolu oldu sosyal medya. Taşı alıp suda kaydırmaya benziyor.</div> <div>Kaydıran kaydırana. Bazen E-5’te gibisiniz sanki.</div> <div>Elde telefon <b>“boşta iki sözüm var” </b>deyip yolluyoruz.... Bakıyorsunuz notlara.</div> <div>Yedim, içtim, ettim. Ev, mağaza, restoran, bar, helâ, meydan, parti, kıl, yün vs vs vs..</div> <div>Farkında olmadan yüz binlerin, milyonların içinde asosyalleşiyoruz.</div> <div>Soruyorsun bazen yahu ne iş diye?</div> <div><b>“Belirsizim, takip edemezsin. Benim ne yapacağımı, ne düşündüğümü ve ne istediğimi bilemezsin. Boşuna uğraşma beni asla çözemezsin! Yeri yerinden oynatacak potansiyele sahibim.”</b></div> <div>Öyle bir potansiyel ki bu.</div> <div>Birinin yüzüne söyleyemediğin her şeyi atıyorsun çukura.</div> <div>Ohhhh sonrasında yüz surat hacı murat misali.</div> <div>Oysa herkesin bir bekçisi var...</div> <div>Her vicdanın, her ahlak kuralının... Kimsenin bekçisi bir başkası değil üstelik. Yaptıklarına da yapamadıklarına da hep o hesap soruyor... İyi ama o zaman kuralları kim koyuyor? Bir başkası, ya da bir öğreti koyuyorsa nasıl <b>"fikri hür, vicdanı hür" olacağız ?!!!</b> Bunların hiç birinde çelişki yok... Zaten çelişki diye bir şey de yok. Yaşam, başlangıcı ve bitişi belli bir eğitim süreci.. Üstelik tek taraflı değildir... Hem eğitir, hem de eğitilirsiniz. Evrensel dialektik ... Zaman sizi, düşüncenizi değiştirir... Kazandığınızı düşündüğünüz an yenilginin ilk adımını da atmış olursunuz bazen, anlamazsınız!</div> <div>Neden mi? Çünkü üsluptur sizi sonuca götüren, Ya da sonuçsuzluğa...</div> <div>Özetle...</div> <div>Şimdi diyeceksiniz de… Ne karalayıp duruyorsun.</div> <div>Senden 'Pukka' olmaz…</div> <div>Haklısınız bunca zırvanın içerisinde bu bakış açıları içerisinde varsın benden bir 'Puk' olmasın.</div> <div>Nasılsa face verdik, book'u çıktı. Twit'te ter atıyor</div>