<div>Şiddetin her türlüsünü en üst düzeyde yaşıyor ve uyguluyoruz.</div> <div>Kenan Evren 12 Eylül sonrası şiddeti savunurken “Yine olsa, yine yaparım” dediğinde, salon dolusu genç alkış tufanıyla Paşayı mutlu etmişti.</div> <div>Şiddete bu denli bağımlı olunca aile içi şiddeti de normal görmek gerekiyor sanki.</div> <div>Ezilmeyi ve itilip kakılmayı içine sindiremeyen gücünü en yakındaki daha zayıf olana yönelterek acısını çıkarmaya çalışıyor. Üstten alta her defasında sertliği biraz daha artarak giden zincirin son halkası evinde çocuklarını büyütmeye çalışan, bütün yük üzerine kalmış olan Kadın.</div> <div>Eh senede bir iki günleri var işte, Çalışan Kadınlar Günü, Anneler Günü, kendi özel doğum günleri ve evlilik yıldönümleri dışında dayağa hazır ve nazırlar.</div> <div>Bir çok olay komşuluk veya karakol düzeyinde, “beyimdir, ister döver, ister sever” boyutunda sonlandığından bilinen şiddetin daha fazlası arada yok olup gidiyor.</div> <div>Kim ne kadar sorumlu?</div> <div>Herkes birbirinden sorumlu. Kapısını örtüp “bana ne?” diyen ciddi sorunlu. Yüzü gözü mosmor her kadın ve erkek, toplumsal utanç.</div> <div>Sokakta bile zavallı bir akıl yoksununu kızdırıp yaptığı eylem karşılığı zavallıyı eşşek sudan gelinceye kadar dövmek, yurdum insanının garip eğlence anlayışı sadece.</div> <div>Çözülür mü?</div> <div>Elbette çözülür!</div> <div>Demokrasi ile çözülür. Sokakta çözülür eve de yansır.</div> <div>Güçlü olanın değil, haklı olanın söz sahibi olduğu bir sistem çok uzak değil. Galiba birilerinin işine geliyor ki engellenmiyor.</div> <div>Sorun sadece Kadına Şiddet değil. ŞİDDET...</div> <div>Her türlü şiddet bir diğerine fırsat veriyor. Tek düşmanımız ŞİDDET...</div> <div>Şiddetle şiddetsizliğe ihtiyacımız var.</div> <div>Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün sözüyle bitirelim...</div> <div>“YURTTA BARIŞ, DÜNYADA BARIŞ...”</div>
22°
22°