<div></div> <div> </div> <div>İnsan ihtiyaçları sonsuzdur.</div> <div>Karşılayacak kaynaklar kıttır.</div> <div>İktisat bilimi, sonsuz ihtiyaçları kıt kaynaklarla karşılamaya çalışır...</div> <div>İktisat kitapları bunu böyle yorumlar.</div> <div>Gerçekten kıt mı, yoksa sınırsız mı?</div> <div>Fakat bu ihtiyaçları karşılama yöntemleri sonsuzdur.</div> <div>Yani yemek yemek bir ihtiyaçtır.</div> <div>Fakat neyi? Nerede? Nasıl yiyeceğiniz kısmı, sonsuza yakın bir çeşitlilik içerir.</div> <div>Sevmek, sevilmek bir ihtiyaçtır.</div> <div>Ama karşılama yöntemleri çok çeşitlidir.</div> <div>Eğer <b>''bir ihtiyacı karşılama yöntemi''</b> ihtiyaç haline gelmeye başlarsa, işte o zaman felsefeye çok iş düşmektedir.</div> <div><b>- Ne satıyorsun?</b></div> <div>- <b>Susuzluk giderici haplar</b> dedi seyyar satıcı</div> <div><b>- Ne işe yarıyor bu haplar?</b></div> <div><b>- Bilim adamları hesapladı, insanlar bir haftada su içmeye tam 45 dakika harcıyorlarmış.</b></div> <div>- Peki ne olacak bu 45 dakika?</div> <div><b>- Ne bileyim. Fazladan bir 45 dakika işte, gönlünce harcayabileceğin bir 45 dakika’</b> yanıtını verir.</div> <div>Bunu çok yönlü tartışabilir bir noktaya oturtabiliriz.</div> <div>Ama yaşamsal örnekler bizi her dakika için ayrı yere götürür.</div> <div>Fazladan harcayacağımız 45 dakikamız olsa neler yaparız?</div> <div>Ya da harcadığımız onca zaman bize neler kazandırır - kaybettirir.</div> <div>Bakın…</div> <div>Geçtiğimiz yollarda kaybettiklerimizin bize en büyük kötülüğü kendilerini tekrar, tekrar hatırlatmalarıdır.</div> <div><b>Bir kere kaybetmekle kurtulamadığımız şeyler.</b></div> <div>Yoklukları hayatımızdaki varlıkları haline gelir.</div> <div>Hep ama hep hatırlarız.</div> <div><b>Ne biçim kaybetmektir bu?</b></div> <div>Kim gölgesinden kaçabilir ki?</div> <div>Bazen duygularımız bizden erken yaşlanır ve bizden hayatın geri kalanını alır.</div> <div>Hayatın, kendini anlayanları cezalandırmasıdır bu...</div>