Nokta, virgül, üç nokta...

Nokta, virgül, üç nokta...

Nokta, virgül, üç nokta...

Önümde noktalama işaretlerinin anlamları.

Kaynağı Türk Dil Kurumu.

Merak ettim.

Şu noktayı, virgülü.

Virgül değil, nokta mesafesindenin açılımlarını.

Neyin nesiydi, ne işe yararlardı bu işaretler.

Dedim, “Bu işi en iyi bilse bilse Türk Dil Kurumu bilir.”

Diyor ki TDK;

Duygu ve düşünceleri daha açık ifade etmek, cümlenin yapısını ve duraklama noktalarını belirlemek, okumayı ve anlamayı kolaylaştırmak, sözün vurgu ve ton gibi özelliklerini belirtmek üzere noktalama işaretleri kullanılır.

Ve şöyle tanımlanıyor nokta, örnekleriyle…

Cümlenin sonuna konur.

Türk Dil Kurumu, 1932 yılında kurulmuştur.

Saatler geçtikçe yollara daha mahzun bir ıssızlık çöküyordu. (Reşat Nuri Güntekin)

Bazı kısaltmaların sonuna konur.

Sayılardan sonra sıra bildirmek için konur.

Peki ya virgül?

Onun da tarifi örnekleriyle şöyle...

Birbiri ardınca sıralanan eş görevli kelime ve kelime gruplarının arasına konur.

Fırtınadan, soğuktan, karanlıktan ve biraz da korkudan sonra bu sıcak, aydınlık ve sevimli odanın havasında erir gibi oldum. (Halide Edip Adıvar)

Sessiz dereler, solgun ağaçlar, sarı güller,

Dillenmiş ağızlarda tutuk dilli gönüller. (Faruk Nafiz Çamlıbel)

Zindana atılan mahkûmlar gibi titreşerek, haykırarak geri geri kaçmaya uğraşıyorduk. (Hüseyin Rahmi Gürpınar)

Köyde kim çaresiz kalırsa, kimin işi bozulursa İstanbul yolunu tutar. (Ömer Seyfettin)

Sıralı cümleleri birbirinden ayırmak için konur:

Umduk, bekledik, düşündük. (Yakup Kadri Karaosmanoğlu)

Uzun cümlelerde yüklemden uzak düşmüş olan özneyi belirtmek için konur.

Anlama güç kazandırmak için tekrarlanan kelimeler arasına konur.

Akşam, yine akşam, yine akşam,

Göllerde bu dem, bir kamış olsam! (Ahmet Haşim)

Ve noktalama işaretlerinin dilsel açılımı art arda gidiyor.

Dedim ya benimkisi sadece merak.

Nokta, virgül, soru işareti, ya da üç nokta mı koyduk uzaklarda ne dersiniz?

TDK bunu da yazar çizerlerle anlatmış yani üç noktayı. Diyaloglarla…

'Anlatım olarak tamamlanmamış cümlelerin sonuna konur' diyor.

Karşılıklı konuşmalarda, yeterli olmayan, eksik bırakılan cevaplarda kullanılır:

— Yabancı yok!

— Kimsin?

— Ali...

— Hangi Ali?

— ...

— Sen misin, Ali Usta?

— Benim!..

— Ne arıyorsun bu vakit buralarda?

— Hiç...

— Nasıl hiç? Suya çekicini mi düşürdün yoksa!

— !.. (Ömer Seyfettin)

Şimdi okurken ne alaka dediniz değil mi?

Kel alaka işte...

Noktalama işaretlerinin açılımı, benim gibi meraklısına…

TDK'nın şu adresinde girin bakın işte, anlatıyor...

https://tdk.gov.tr/index.php?option=com_content&view=article&id=187:Noktalama-Isaretleri-Aciklamalar&catid=50:yazm-kurallar&Itemid=132

Kılavuz ve kargayı da koymuşlar, Elif Şafak'ı da...

SİZİN DÜŞÜNCELERİNİZ
BUNLAR DA İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR