ONALTI (16)!

Başlıkta hem yazıyla hem de rakamla asılı tabela bilindiği gibi Bursa’nın plakası ya da yıllar önce emekli edilip tribüne gönderilen Yeşil Beyazlı sırt forma numarası değil...

Bu sayısal değer 19 takımlı lig klasmanında Bursaspor’un üç haftadır çakılı kalıp durduğu yer! Bir başka deyişle kümede kalma ile düşme hattını belirleyen kırmızı çizginin bir altı... İşin endişe veren bir başka yanı ise Timsah ilk yarının son maçında evinde Nazilli Belediye’yi yense bile yeri değişmeyecek devre arasına ligin dibinde kaynayan cadı kazanın içinde girecek.

Bu veriler kâğıt üstündeki değerlendirmeler. Bugünkü durumun temelinde yani yeşil zeminde yatan gerçeklere gelince...

Sezon başı yönetim değişikliği, beklendiği gibi tribünlere pozitif yansıdı. Lakin taraftarın pozitif elektriği oyunculara ve teknik heyete sirayet edemedi. Bunun bir numaralı sebebi Timsah’ın oyun temposunun düşüklüğü. Bu kadar düşük tempoda oynarken ister 4-1-4-1 dizilin, ister 4-2-3-1 fark etmiyor, top bir türlü hızlı dolaşmayınca o topla oynamıyorsun aslında.

Sadece oyalanıyorsun.

Nitekim Bursaspor’un yediği gollerin büyük çoğunluğunu rakibin geliştirdiği pozisyonlar sonucu değil, topla düşük tempoda oyalanırken yedi.

Şirketten bir takım kurup halı sahaya gittiğinde ayağına top yakışanları ön tarafa, kiloları olanları arkaya dizersiniz, taktik verecek mi var, oynarsanız işte…

Bursaspor’un özellikle son haftalarda sahada izlediğimiz 11'inin arkadaşlar arasında kurulmuş halı saha takımından farkı yoktu!

Yeşil Beyazlı temsilcimizin sezon başından bu yana 2-3 maçın dışında taraftarına izlettiği nedir?

Futbol ekranlar sayesinde herkesin her şeyi gördüğü ve de herkesin az çok her şeyi gördüğü bir oyun haline geldi günümüzde...

‘‘Yenildik ama ezilmedik” ya da ‘Önümüzdeki haftalarda daha iyi olacağız’ gibisinden geyikleri ağabeylerimiz benim kuşağıma anlattıklarında bizler inandık ama bugün hafta sonunda 20 maç izleyen genç kuşaklar buna inanmaz.

Bilmem anlatabildim mi?