<div>Dostoyevski bir toplantıda yüksek sesle okuduğu bir şiir nedeniyle Çar tarafından Sibirya’da hapse mahkum edilir.</div> <div>Hapis cezasını bitirdikten sonra anılarını kaleme aldığı “Ölüler Evinden Anılar” adlı kitabı yazar.</div> <div>Kitapta, hapishanedeki hayatından önce insanları tanıdığını sandığını ama yanıldığını burada anladığını belirtir.</div> <div>Yazar, “kara halk” olarak tanımladığı bu kitleyle karşılaştıktan sonra insanları çözümlemeye ve kendi iç dünyasının derinliklerine inmeye başlar.</div> <div>Dostoyevski hapishanedeki bir köpeğin yanından geçen her mahkum tarafından tekmelendiğini gözlemler. Köpek mahkumlardan kaçmadığı gibi yanına bir mahkum yaklaştığında eğilerek tekmelenme pozisyonu almaktadır.</div> <div>Dostoyevski bir gün köpeğin yanına yaklaşıp başını okşar.</div> <div>Köpek şaşkın şaşkın ona bakarak hızla yanından uzaklaşır ve acı acı havlamaya başlar.</div> <div>O günden sonra köpek Dostoyevski’yi her gördüğünde ondan kaçar.Ruhu köleleştirilmiş bu köpek bir sevgi açıdır.</div> <div>Bu durum insanlar için de geçerlidir.</div> <div>Hayatları boyunca haksızlığa ve kötü davranışlara uğramış sevgi açları iyi bir davranışla karşılaştıklarında nasıl davranacaklarını bilemezler.</div> <div>Bazen kötü davrandığınız insanlar size tapar, bazense iyi davrandıklarınız sizden nefret eder.</div> <div>Böyle insanların gözünde onları aşağılamanız onlar için bir beklentidir.</div> <div>Sizi gözlerinde yüceltirler.</div> <div>Eşit ve iyi davrandığınızda ise onların gözündeki değeriniz birdenbire düşer...</div> <div>Bu alıntı çok şeyi özetliyor yaşama dairlerde.</div> <div>Ruhlarınızı köleleştirmediğiniz nice sağlık ve huzur dolu bayramlar dilerim.</div>