<div><span>Liglerde yeniden başlayan maçlar da biraz kafayı toparlayıp depremzedeler ile dayanışmaya daha iyi odaklanabilmek ve birlikteliğimizi somutlaştırmak için 90’ar dakikalık teneffüsler olacaktır bundan sonra. </span></div> <div><span>İşte deprem sonrası <strong>Bursaspor’un</strong> sahasında oynayacağı <strong>Amedspo</strong>r karşılaşması da böyle duygusal içerik yüklü karşılaşmaydı. Ne var ki geçmişin getirisiyle iki takımın camiaları arasında süregelen gerginliğin gölgesi maçın çok önüne geçmişti.</span></div> <div><span></span></div> <div><span>Nitekim öyle bir 90 dakika seyrettik ki, oyun <strong>Timsah Arena’nın</strong> onarımdan geçmiş çimleri üzerinde değil de sanki <strong>zımpara kağıdı</strong> üstünde oynandı...</span></div> <div><span></span></div> <div><span>İki takımın futbolcularının seremonideki <strong>saygı duruşundaki</strong> çehrelerine baktığımızda tipik bir <strong>‘kaygı duruşu’</strong> hemen fark ediliyordu...</span></div> <div><span></span></div> <div><span>Maç başladığında görüldü ki; <strong>Timsah tetikte, Amed ise panikteydi...</strong></span></div> <div><strong><span></span></strong></div> <div><strong><span>Nasıl olmasın? </span></strong></div> <div><span></span></div> <div><span>Stadı dolduran binlerce Yeşil Beyaz sevdalısı ilk düdükle birlikte sahaya inmiş futbolcularını arkadan itiyor, konuk ekibin oyuncularını ise tezahüratlarıyla adeta engelliyordu!</span></div> <div><span></span></div> <div><span>Çünkü <strong>grup lideri Amed</strong> ile kırmızı çizgide düşme endişesi ile titreşen Bursaspor için bu maç <strong>koyunun can, kasabın mal</strong> derdinde olduğu bir oyundu. Deprem molası sonrası Bursaspor’un sevenlerine <strong>‘ayaktayım, hayattayım, sizinle birlikte her şeye varım’</strong> mesajı göndermesi için 3 puana <strong>hava-su-ekmek</strong> kadar ihtiyacı vardı.</span></div> <div><span>Yeşil Beyazlı futbolcular bunun farkındaydılar ki; ezberden değil, yürekten gönülden oynadılar.</span></div> <div><span>Böyle adrenalinin tavan yaptığı maçların <strong>sistemi-taktiği</strong> olmaz, oyuncuların bireysel futbolları öne çıkar...</span></div> <div><strong><span>Mesela.</span></strong></div> <div><strong><span>Emre Tepegöz</span></strong><span> arı gibi çalıştı...</span></div> <div><strong><span>Çağatay Yılmaz</span></strong><span> attığı golle ustalığa adım attı...</span></div> <div><strong><span>Ertuğrul Kurtuluş</span></strong><span> kendini aştı...</span></div> <div><strong><span>Kubilay Sönmez</span></strong><span> maçta kim bilir kaç kilometre yaptı?</span></div> <div><strong><span>Furkan Emre </span></strong><span>defansda dalgakıran gibiydi, yetmedi rakip kalede gol aradı...</span></div> <div><strong><span>Özer Hurmacı</span></strong><span> aylar sonra ile ilk gole asist yaptı, arkadaşlarına güven pompaladı...</span></div> <div><strong><span>Ve Enver Cenk Şahin...</span></strong></div> <div><span>Golcülük başka bir şey... Gözler hep ondaydı ama uzunu bir süre sahada fazlalık gibi dolaştı ama 81’de ceza sahası dışından aşırtma-şut karışımı öyle bir gol attı ki <strong>herkese şapka çıkarttı</strong>, hem de maçı kopardı.</span></div> <div><span>Yeşil Beyazlı temsilcimizde bu kadar güzelliklerin ardından sahada ‘<strong>alkış alacak kim vardı’</strong> diye düşünenler olabilir.</span></div> <div><span>Ben hakem <strong>Kutluhan Bilgiç’i</strong> gösteririm. Ne gördüyse onu çaldı, hep topun yanındaydı. Her türlü olumsuzluğun yaşanmasının an meselesi olduğu maçı alnının akıyla temiz bir yönetimle tamamladı.</span></div> <div><span>Neticede; tarihinde Bursa’ya gelen <strong>‘nice lideri heder edip’</strong> evine eli boş gönderen Timsah havalı-fiyakalı <strong>Amed</strong>’e de <strong>‘Ben lider severim’</strong> yaftasını takarak Diyarbakır’a uğurladı</span></div> <div><span> </span></div>
22°
22°