TİMSAHA ACILI MENEMEN!

Maç önü kadrolarına baktığımızda ev sahibi ekibin 5 yabancı oyuncusuna karşın, Yeşil Beyazlı formalılar ligin başından beri olduğu gibi mecburiyetten yine ‘yerli malı yurdun malı’ 11’le koşturuyordu İzmir’in şirin ilçesi Menemen Stadı’nda... İlk düdükle birlikte hemen görüldü ki son Balıkesir galibiyeti ile moral motivasyonu artan Bursaspor’un, Ege’den başı önde dönmeğe niyeti yok.
Oyunda henüz onuncu dakika geride kalırken Buraklar’dan büyük olanı sağ çaprazdan adaşına adrese teslim ters harika bir top yolladı. Küçük Burak’da ‘Sağol abim benim’ diyerek tabelayı damgaladı: 0-1...
Sonra ne mi oldu?
Böyle erken gelen bir gol yiyeni zaten bozar da, bazen de atanı bozar!
Aynen dün gece Bursaspor’da olduğu gibi...
Tek golle öne geçen Yeşil Beyazlı kramponlar ‘1-0 olsun bizim olsun’ diye mi düşündüler, yoksa rakibi mi küçümsediler bilemiyoruz, oyunu rölantide götürme hevesinin bedelini hemen ödediler.
Recep’in orta sahada kaptırdığı topla Bursaspor savunmasının arkasına yapılan uzun menzilli ortada Rasheed ceza sahasının girişinde önce kaptan Aykut’u çalımla sırt üstü yere yatırdı, sonra da boştaki arkadaşı Olatunbosun’a aktardı...
Nijeryalı da skorda eşitliği sağladı: 1-1...
Ben Recep Aydın’ı beğenen bir adamım. Bursaspor merkez orta sahasında oynayan mevcutların içinde en kaliteli adam. Ama top illaki bende kalacak diye düşünmenin alemi yok. 
Recep bunu bir defalık yapmadı; şimdiye kadar çok yaptı. Nitekim Mustafa Er’de bunu fark etmiş olmalı ki, devre arası genç Batuhan’ı sahaya yollayıp onu soyunma odasında bıraktı...
İkinci yarının son 30 dakikalık diliminde Bursaspor tempoyu attırdı. Bireysel hata yapmamaya çalışan defansif disiplini had safhada olan Menemen belli ki bir puana dünden razı...
Ne var ki son düdükle birlikte görüldü ki; körün istediği bir göz ama düşenin dostu olmakla ün yapmış Bursaspor’dan al sana iki göz!
Yeşil Beyazlı ekibin az adamla yapılan çabuk hücum çabaları da defans kalabalığı arasında eriyince resmen pozisyon kıtlığı yaşanıyordu konuk ekip adına...
Karşılaşmanın birlik beraberlik içinde tamamlanacağını düşünürken, çok koşan çok yorulan Burak Kapacak bitkinlikten yere çöküp kendi yarı sahasında meşin yuvarlağı rakibine ikram ediyor, topla buluşan Anaane üzerine hışımla gelen Cüneyt Köz’e attığı çalımla adeta rakibinin belini kırarak takımını ilk galibiyetine taşıyordu: 2-1...
Son olarak Balıkesir’e sahayı dar ederek maçı ve 3 puanı ısıra ısıra koparan bir takım, 4 gün sonrasında bu kadar ruhsuz/çapsız/pasif bir oyun sergileyerek Ege’de nasıl alabora olur?
Adım gibi eminim, sorunun:muhatabının vereceği cevap çok açık ve net:
‘Eldeki malzeme bu hocam... Ben ne yapayım?’