<div></div> <div>Ev sahibi <b>Bursaspor</b> gibi konuğu <b>Menemen</b>’de geçtiğimiz haftalarda son nefesini vermiş, sözün özü kader düşmüşleri veda töreninde karşı karşıya getirmişti.<b> ‘Ömrünün son anını yaşayan hasta konumuna’ </b>düşürürken…</div> <div>Yüreklerde ve de beyinlerde sanki <b>cenaze marşının </b>hüznü hissediliyordu<b>.</b></div> <div>Hani derler ya <b>‘ölmüş de ağlayanı yok’</b> diye... 200 bin nüfuslu <b>İzmir temsilcisi</b> için belki öyledir ama Timsah için geçerli değildi bu tekerleme.</div> <div>Biliyor ve görüyordum ki; gerek statta gerekse ekran başında gözyaşlarını yüreğine boşaltan o kadar çoktu ki...</div> <div>Çünkü ehil olmayan becerirsizler tarafından<b> ‘Ömrünün son anını yaşayan hasta konumuna’ </b>düşürülen bir takım düşünün...</div> <div>İşte bunun için söylüyorum; yüreklerde ve de beyinlerde sanki <b>cenaze marşının </b>hüznü hissediliyordu<b>.</b></div> <div>60 yıla yaklaşan mazisi ile Türk futboluna <b>‘5.Büyük’</b> damgasını vuran dev bir metropolün gözdesi Yeşil Beyazlı şampiyon armada 3 sezondur gerçek yuvasına dönmek amacıyla çıktığı umut yolculuğunda hayalleri tüketmiş, Timsah Arena’da sevenlerine ‘<b>Bir gün doğduğum/büyüdüğüm topraklara geri döneceğim beni unutmayın’ </b>diye el sallıyordu...</div> <div>Yürekleri dağlayan, gözyaşları sel olup akıtan bu tabloyu tribünde tanık olmak var ya!</div> <div><b>Kader ben seni kime şikâyet edeyim?</b></div> <div>Maç öncesi Bursaspor’un fotoğrafına baktığımızda Bandırma faciasının ardından <b>yerlisi/yabancısı 15 dolayında futbolcusu</b> tüymüş...</div> <div>Garibim Mustafa Er’de mecburiyetten <b>Vakıf’ta/elde/avuçta</b> ne kadar yavru Timsah varsa sahaya sürmüş...</div> <div>Gençler sahaya yüreklerini koydular, Bursaspor’un adına yakışır bir mücadele ortaya koydular.</div> <div><b>Helal olsun gireniyle çıkanıyla hepsine...</b></div> <div><b>Berat </b>ilk devre biterken topu rakip ağlarla buluşturdu bu gol Yeşil Beyaz sevdalılarına <b>veda busesi</b> gibi teselli oldu...</div> <div>Olmuş ile ölmüşü oynamak nasıl zorsa bitmiş ile gitmişi yazmak da öyle zordur...</div> <div><b>Bir fıkra ile bitirelim</b>...</div> <div>Temel hastalanmış ama kimse inanmamış. Temel de vasiyet etmiş...</div> <div>Ölünce mezar taşıma şöyle yazılsın diye ve öyle de yazılmış:</div> <div><b>‘Hastayım dedum dedum inanmadınız... </b></div> <div><b>N’oldu şimdi?’</b></div> <div>Aylardır <b>‘bu gidiş hayra alamet değil’ </b>diye yazdık...</div> <div><b>N’OLDU ŞİMDİ?</b></div>