Mesela bir Tablo veya Heykel çok şey ifade etmez. Ama Denize nazır, tepeden denize bakan bir apartman dairesi “DEĞER” ifade eder. Tabloya vereceği Beş bin lira yerine o Daireye Beş Yüz Bin lira vermek daha hayırlıdır. Bu yüzden Sanat anlayışımız azıcık kıttır.
Sanatı Müzikten ibaret sayar, Şiir ve Romandan öcü gibi korkarız. Şarkı söyleyip Devlet ile ters düşen azdır ama Şiir ve Roman yazıp ömrünün yarısını Ceza Evinde geçirenler pek çoktur.
İşte bu yüzden Şiir ve Roman tehlikelidir.
Heykel yapanlar da kısmi olarak riskli sınıfa dâhil edilebilir mesela. Ya içine tükürülür sanatlarının veya en ücra köşelerde sergilenir eserleri “Ahlaka Uygun “ olmadıkları için. Yıktırılır bazıları da, “Ucube” denir veya “KAHRAMANLIK” çekilmez bir kıskançlığa dönüşür.
Sanattan açtık, sanattan yürüyelim.
Özellikle Resim ve Heykel den Halk’ın uzaklaşmasının tek nedeni, eleştirmenlerdir. Bunu bilirim, bunu söylerim.
Resim Sergisinin eleştirisini bir yapar ki Hazret, sıkıyorsa git o galeriye gir. Adamın yazdıklarından tek kelime anlamışsam, ne olayım. Otlakta dolaşan İnek sevimliliği ile gider Tabloların önünde öylesine bir duruş sergileyip en kısa zamanda ortamı terk etmekten başka yapabilecek ne kalıyor geriye?
Ya hu kardeşim, “sen anlaşılmıyorsun ki, sergi ne anlatsın bana?”. Hayranlıkla emeğine saygı duymam gereken eserler birden karmaşık bir hal alır.
Rahat bırakın milleti gitsin gezsin. Mobilya Mağazası gezer gibi dolansın içeride. Karışma, fikir verme.
Sonu “ist” ile biten akımlardan söz edip kafacağızımızı karıştırmayın. Zaten başımıza ne gelmişse “ist” lerden gelmiş memlekette. Bizim bildiğimiz iki “ist” var. Biri Faşist, diğeri Gomonist…
Bir de Sanatın içine “ist” sokup korkutmayın milleti. Cumartesi Cadde üzerinde Yüz Bin kişi var, kebapçı, Dönerci ağzına kadar dolu, Galeride iki kişi… Biri Güvenlik, diğeri Ressam…
Zaten Sanat Önyargısı sarmış bedenimizi.
Yazmayın kardeşim. Bırakın çizsin adam dilediğince, baksın vatandaş doya doya. Bırak izleyicinin yakasını, zamanla kendisi sorgulayıp bulsun Sanatçının kullandığı yolu yöntemi.
Atamızın sözüne kulakvaralim.
“Sanatsız Kalan Bir Milletin Hayat Damarlarından Biri Kopmuş Demektir”
Sanata ve Sanatçıya saygı…
