Balkanizasyon…

Çok uluslu devletlerin parçalanması ve sonrasında birçok devletin kurulmasının adıdır aslında Balkanizasyon… Böl, parçala ve yönetin en başarılı sonucudur.

1789 Fransız İhtilali sonrasında artan milliyetçilik akımı ile Osmanlı ve Avusturya-Macaristan İmparatorluklarının ardından birçok devlet kurulmuştur. Yine, Tito sonrasında Yugoslavya’nın dağılma sürecinde de bu projenin başarılı bir şekilde uygulandığını görüyoruz.

Günümüzde sadece coğrafya değiştiren Balkanizasyon projesi, Orta Doğu’da uygulanmak istenmektedir. Suriye, Irak, İran bu projenin hala hayatta olduğunu bize gösteriyor.

Balkan coğrafyasında bu parçalanma sonucunda Türkler azınlık durumuna düşmüşlerdir. Balkan savaşı sonrasında tarihte kurulan ilk Türk Cumhuriyeti olan Batı Trakya Türk Cumhuriyeti 56 gün varlık göstermiş olsa da ömrü uzun sürmemiştir.

Balkanların kaybedilmesi ile beraber; Türkiye’ye Büyük Abi gözüyle bakan, bir gözü ile ağlarken diğer gözü ile gülebilen insanlar kaldı geriye. Doğup büyüdükleri topraklarda, azınlık olan, sen nesin diye sorulduğunda: “Elhamdülillah Türk’üm.” Diyen insanlar kaldı.

Bazen yanlış politikalar izledik bu bölgelerde, içimizde yaşadığımız siyasi kutuplaşmayı götürdük oralara. O kadar çok derdimiz var ki başımızda… Onlara gereken ilgiyi gösteremedik. Belki yine yalnız bıraktık. Komşuların, mahallenin serseri abileri ile uğraşırken kendi öz kardeşlerimizi unuttuk…

Kardeşlerimiz de kendi aralarında bölünmeye başladı. Balkanizasyon bir başka evrede devam ediyor gibi. Evet; biz Amerika, Rusya, AB ülkeleri ( mahallenin serserileri ) ile mücadele veriyoruz ama öz kardeşlerimize de arada bir hal hatır sormak zorundayız.

Özellikle; 15 Temmuz hain darbe girişimi sonrasında çok daha dikkatli ve akılcı bir dış politika izleyen Türkiye, Balkanlar ile ilgili politikalarını da gözden geçirmek zorundadır. Bilgisiz ve rant odaklı çalışan bürokratlar ile bu politikayı devam ettirmemeli.

Türkiye, Balkanlarda ‘’ BÜYÜK ABİ ‘’ olarak var olmak zorundadır.

Balkanlarda uygulanmak istenen parti bazlı ideolojik bakış açısının, parti içerisinde şahsi kişilerin uygulamak istediği politikanın değişerek, kucaklayıcı bir devlet politikası haline gelmesini umuyorum.

Aksi halde; Balkanizasyonun ikinci evresini kendi kendimize gerçekleştirerek, ayrışmaya devam edeceğiz.