Çin ekonomisinden alınacak dersler

1990da dünya imalatının yüzde 26,5i Güneydoğu Asya Ülkeleri tarafından üretilirken bu rakam, 2013te yüzde 46,5e ulaşmıştır.
Çin, bu üretimin 2013te yüzde 23ünü sağlamaktadır. Asya Bölgesinin küresel ara mallar ticaretindeki payı 2000de yüzde 14 iken, 2012de yüzde 50ye ulaşmıştır. Çin, dünya klima cihazlarının yaklaşık yüzde 80ini, cep telefonlarının keza yüzde 80ini, ayakkabı imalatının yüzde 60ını sağlamaktadır. Güney Kore ve Tayvan gibi Asya kaplanları Çini izlemektedir.
Ancak son yıllarda Çinde de ücretler yükselmeye başlamıştır. Ancak yine de yükselen ücretlere rağmen Çin fabrikalarında üretim maliyeti gelişmiş ülkelerdeki rakiplerine göre daha ucuzdur.
Birçok fabrika, çalışanlarına minimum ücretin üzerinde ödeme yapmaktadır. Aylık yaklaşık 270 dolar. Bu rakam Amerikaya göre yüzde 25 daha düşüktür.

Aslında Çin ekonomisi birçok rakip ülkeye göre daha etkin çalışmaktadır. Mc Kinsey Danışmanlık Şirketine göre Çinde emek prodüktivitesi 2007-2012 arasında yıllık bazda yüzde 11 artmıştır.

Aynı dönemde emeğin prodüktivitesi Taylandda yüzde 8, Endonezyada yüzde 7 artmıştır. Son yıllarda Çin fabrikaları otomosyona geçmeye başlamıştır. Dolayısıyla Çin fabrikalarının daha da verimli çalışması gündemdedir.
2013te Çin, dünyanın en büyük robot piyasasına sahip olmuştur. Çin, dünyada yapılan robotların yüzde 20sini satın almıştır.
Çin, imalat sektöründe her on bin işçiye 30 robot düşmektedir. Japonyada ise bu rakam 323tür. İphone imal eden bir Tayvan firmasının (FOXCONN) Çinde bir milyon çalışanı vardır. Üç yıl içinde montaj hattının yüzde 70ini tamamlamak için bu firma robot talep etmektedir.
Bütün bu gelişmelere karşın Çin ekonomisi yine de çok güçlü değildir. Yükselen borç bir yük olmaya başlamıştır. 2015 yılı için Çin, yüzde 7 büyüme hedefi koymuştur. Bu son 20 yılın en düşük rakamıdır.
Bütün bunlara rağmen Çin imalat sektörü yine de 3 çok önemli avantajını sürdürmektedir:
1- Çin, çok düşük imalat maliyetine sahiptir.

Bu nedenle Çinin giyim sektöründeki payı 2011de yüzde 42,6 iken 2013te yüzde 43,1e yükselmiştir.
Çinin toplam ihracatının içindeki ithal bileşiği 1995lerde yüzde 60 iken 2014te yüzde 35e gerilemiştir.
2- Çinde ücret artışı nedeniyle Çin, bazı düşük maliyetli faliyetleri düşük gelirli Güneydoğu Asya Ülkelerine bırakmıştır.
3- Son yıllarda Çin halkının tüketim harcamaları daha sofistike hale gelmektedir.
Çin ve Güneydoğu Asyadaki bütün bu gelişmeler karşısında ülkemizin teknoloji ağırlıklı üretime yönelmesinin gerekliliği bir kez daha ortaya çıkmaktadır. Üretim sektörlerine parasal destek yerine prodüktivite artışını, maliyet düşüşünü sağlayacak desteklere ihtiyaç vardır.

EKOHABER