Dünya şiir günü

Şehirlere kimliğini kazandıran mekanlar vardır. Önce insanlar mekanları yaratır, sonra o mekanlar nesiller boyu insanları etkilemeye devam eder.

De Centrale, Belçika’nın en eski elektrik üretim santrallarından birisi. 1924 yılında yapılmış. Art Déco demir işçiliğiyle endüstriyel mimari ve güzelliğin el ele olduğu bir yer. Artık elektrik üretilmiyor. 25 yıl önce bir kültür merkezine dönüştürülmüş. Şu anda, yıl boyunca dünya müziklerinin yanısıra Türkiye’den sanatçıların da yer aldığı konserlere ev sahipliği yapıyor.

De Centrale, geçtiğimiz ay bir şiir atölyesine de ev sahipliği yaptı. Usta şairler atölye boyunca katılımcılara yol gösterdi. Önce üretim tesisi gezildi. Şiir severler yıllara tanıklık eden merdivenlerde yürüdü, üretim alanında dolaştı. Demirlere dokundu, türbinleri inceledi. Havayı soludu.


Daha sonra dev pencerelerin aydınlattığı salonda, endüstri tarihinin verdiği ilhamla şiir yazıldı. 

Grubun yazdığı şiirler, De Centrale tarafından kurulmuş olan ENTR Cafe‘de bir şiir gecesi düzenlenerek müzik eşliğinde sunuldu.

Felemenkçe gerçekleştirilen faaliyette, şiirler Türkçe’ye de çevrildi. Şiirler çeşitli yöntemlerle yazılıyor. Bunlardan birinde, katılımcıların ayrı ayrı başlattığı şiirler kollektif olarak tamamlanıyor. Daha sonra başlatan kişi tarafından son haline getiriliyor. Şiirlerden benim yazdığım bir tanesi şöyle: 

Döne döne

Ben bir dişli çark isem


Bir çark daha gerek dedim 


Böyle yalnız olur mu?

Kimse yalnız değildir dedi bilge


ya da bana öyle geldi

Ve attım kendimi devinimler alemine


Işık aradım umuduma


Işığıma bir yansıma

Derken seni gördüm


Kendi etrafında dönerken


ya da bana öyle geldi

Önce gözlerin tuttu dişlerimden


Sonra dudakların yol oldu


Ve kan oldu aktı yalnızlığım

Dedim işte bu


ya da bana öyle geldi

Isırdık ya birbirimizi severken


Koparırcasına


Koparcasına


Ve koptuk 


ya da bana öyle geldi

Dönmek mi daha güzel


Dünya gibi


Yoksa kaymak mı


Göktaşı misali


Sonra düşmek  

Ama hep dönerek

Sevgiyle kalın