<div>Neden saklayayım ki diye düşündü. Gerçekten düşündü ciddi ciddi.</div> <div>İnsan doğasında olan her şey normaldir, bağırıp çağırmıyorum ya! Ağlıyorum.. Gülse deli diyecekler, ağlarken de muhtemelen bir şeylere çok üzüldü.</div> <div>Sadece ağlıyordu oysa. Dün ağladığını hatırlayıp ağlıyordu mesela. Demek bir şeyler yarım kalmıştı. Üzüntü mü? İsyan mı?</div> <div>Belki bir bebeğin daracık yerden geçmeye çalışması.. Belki daracık bir yerin sınırlarını zorlaması.</div> <div>Şöyle bir baktı yandaki binaya ilerlerken. Bu konserve kutusunun içinde neler yaşaniyordu biliyordu aslında. Kendini de koysan hacı yatmaz gibi dikilirdi bir yerinde. Ama yatmak kötü, dik durmak marifet mi?</div> <div>Ne kalmıştı onca zamandan.. Birkaç insan.. Dost...</div> <div>Bedel yok dostlukta neyse ki.. Hafif coşmak var en fazla. Akan suyun akan suyla teması var. Belki arada bir itişip kakışma...</div> <div>Ama olsun, temas var. </div>